Op de pagina "Opinie" vind je de mening van de vereniging m.b.t. actuele onderwerpen

HOL-land...

HOL-land… het woord zegt het al: land dat leeg is, althans zonder èchte inhoud. Holland, het land waar men elkaar de bal toeschuift. Linda en Johnny de Mol die hun kunstje mogen vertonen omdat `broer- c.q. pappielief` toevallig veel verstand van tv-maken heeft. Zo zijn er veel meer voorbeelden te noemen, denk o.a. aan de `Krabbé-clan` en de `Brandstedertjes`. Ook minder duidelijke voorbeelden zijn ruimschoots voorradig, zoals schoonvaders die schoonzonen naar voren schuiven, maar dit niet opvalt vanwege de ongelijke achternamen. Dichterbij huis op sportief vlak liggen de voorbeelden eveneens voor het oprapen. De zonen van FC Groningen-directeuren Nijland en Veldmate voetbalden in de jeugdopleiding bij de plaatselijke FC. Zodra ze onder hun vaders vleugels vandaan waren en verkasten naar andere voetbalclubs heeft niemand meer iets van ze vernomen. Natuurlijk zijn er betere presentatoren te vinden dan Linda de Mol of Martijn Krabbé. Uiteraard leven er acteurs in ons land die met meer talent gezegend zijn dan Johnny de Mol. Zonder twijfel zijn er jongens met meer voetbaltalent dan de zonen van Nijland en Veldmate. Helaas voor hen hebben zij niet de kruiwagen en het netwerk meegekregen die de `Johnny de Mols` van deze wereld wel hadden, toen ze hun eerste schreden op de maatschappelijke ladder zetten. Wat het allemaal nog ergerlijker maakt, is dat deze `Johnny de Mols` in interviews durven beweren, er trots op te zijn het grotendeels zelf gedaan te hebben, zonder de hulp van hun bekende familielid. Juist dat belangrijke eerste zetje, die allereerste kans, die de onbekende maar zeer getalenteerde `buurjongen van om de hoek` graag had gekregen, wordt hierbij vergeten te vermelden!

Holland, het land waar de mensen met de meeste praatjes en het luidste kabaal, het voor het zeggen hebben. Holland, het land waar Amsterdammers zich net zo gedragen als Amerikanen in de rest van de wereld. Holland, het land waar de welvaart niet gelijkmatig is verdeeld, maar waar alles dat buiten de Randstad ligt als wingewest wordt beschouwd. Holland, het land waar ten tijde van de troonswisseling zelfs tv-programma`s als `Pauw & Witteman` en `De Wereld Draait Door` bovenmatig veel zendtijd besteedden aan kritiekloze berichtgeving over het Koninklijk Huis. Holland, het land waar het koningspaar op reis alleen aangeharkte pleinen en opgekalefaterde straten te zien krijgt. Laat ze eens lekker in de hondenpoep stappen in een achterstandswijk van een grote stad! Laat het koningskoppel voor draaiende camera`s een opvangtehuis voor junkies of een hospice voor stervende medemensen binnenlopen! Niets van dat alles. De dictatuur van Oranje heerst in vrijwel alle geledingen van de Nederlandse maatschappij en is veel machtiger dan ten tijde van de vorige troonswisseling. Ranzige, op roddel beluste tv-programma`s als RTL Boulevard en Shownieuws dragen daaraan een belangrijk steentje bij.

Holland, het land dat inmiddels bol staat van de oppervlakkigheid en in Europa concurrentieloos de lijst aanvoert met allerlei heikneuterige, platvloerse programma`s op de kijkbuis. Holland, het land waar een politieagent `tig` formulieren moet invullen en bij zijn baas op het matje verschijnt wanneer hij een crimineel of vandaal met getrokken pistool heeft benaderd. Holland, het land waar de dader van een misdrijf alle steun en begeleiding van de overheid krijgt en het slachtoffer maar moet bewijzen dat hij slachtoffer is. Holland, het land waar bij een per ongeluk gemaakte procedurefout in rechtszaken tegen verkrachters en kindermoordenaars, de gehele rechtsgang moet worden over gedaan, met alle pijn van dien voor de nabestaanden. Holland, het land dat ogenschijnlijk zo tolerant is, maar waar voetbalsupporters van verschillende clubs in tegenstelling tot bijvoorbeeld Duitsland niet eens samen naar het stadion kunnen lopen. Holland, het land van alles gedogen en van `multi-culti`, maar waar van echte tolerantie geen sprake is. Holland, het land waar heel af en toe eens iemand opstaat die met kop en schouders boven het maaiveld uitsteekt en dan onmiddellijk wordt afgeschoten. Holland, het land waar ik me bij al deze ellende maar aan één ding vasthoud: alles is vergankelijk, zelfs de huidige oppervlakkigheid en bovenmatige adoratie voor het Koninklijk Huis. De èchte Toppers zullen de matig-getalenteerden toch eens uit het zadel werpen en van het pluche doen verdwijnen. Waarden als kwaliteit, diepgang en kunde, gaan ooit weer de boventoon voeren en zullen verfoeide zaken als oppervlakkigheid en `vriendjespolitiek` doen verdwijnen. Simpelweg omdat je het uiteindelijk alleen daarmee red. Je moet er niet te lang bij stilstaan wat ons land dat voor mogelijkheden biedt, want dan kun je haast niet wachten deze geestelijke revolutie nu al een handje te helpen. Tot het zover is vrees ik echter dat Holland het land van de middelmaat blijft, waar één-oog koning is. HOL-land…

Veurzitter Glatze

Wingewest Noord-Nederland.

In de ogen van Randstedelingen ga je bij Zwolle een `trappetje` af en houdt Nederland feitelijk op te bestaan. Door de vele bevingen zal Noord-Nederland nu nog verder wegzakken en helemaal niet meer meetellen. Wie wil daar nu nog wonen, middenin zo`n verzakte klei-delta? Jarenlang leeggeroofd als wingewest om haar aardgas en opbrengsten hieruit, die terugvloeiden naar het opheffen van file-knelpunten in het Westen des Lands. Noord-Nederland en met name Groningen begint nu echt haar tol te betalen voor het verderfelijk misbruik van dit zo prachtige landsdeel door die ambitieuze, foeilelijke en overvolle Randstad. Het zijn nogal verfijnde lui daar in `Het Wilde Westen` van Nederland. Zodra ze in gezelschap een noordelijk accent vermoeden, moeten ze er een opmerking over maken, die altijd een wat misplaatste indruk achterlaat bij degene die het betreft. Er zit een mengelmoes in van `we kunnen horen dat je niet van hier bent`, vergezeld door een wat meewarige blik die je daarbij krijgt toebedeeld. Het wordt ook altijd met zo`n verfijnd lachje gebracht, alsof men je zodra je als noorderling je mond opendoet, al niet meer serieus neemt. Vaak overkomend als een vorm van superioriteitsgedrag ten opzichte van die in hun ogen `oliedomme boeren uit het Noorden des Lands`.

De rol vanuit `Den Haag`t.o.v. het Noorden is er altijd één van het bedrijven van kolonisatie-politiek geweest. Ze zullen daar wel denken `we zijn Indië en Suriname kwijt, nu die hap in Noord-Nederland maar leegroven`. Af en toe houden we ze eens een vette worst voor en geven we die `domme boeren` een doel om naartoe te werken en daarmee hoop op een opgang in de welvaart der volkeren. Willen jullie een snelle verbinding met het in de ogen van vele westerlingen `Walhalla`van Nederland? Tuurlijk jongens, we gaan een supersnelle trein aanleggen van Amsterdam naar Groningen, waardoor je in 3 kwartier in die prachtige Randstad bent. Als puntje bij paaltje komt wordt de Haagse politieke keutel snel ingetrokken en vloeit het geld voor een belangrijk deel terug in de staatskas, waar het uiteindelijk wel weer zal worden uitgegeven aan projecten in de Randstad. Uiteraard geven we het Noorden een compensatie voor deze misgelopen gelden, kunnen ze daar eindelijk die vervelende en zo stagnerende zuidelijke ringweg van Groningen eens flink opknappen, waar we die ene keer per jaar dat we daar moeten zijn toch langskomen en natuurlijk niet te vergeten dat ellendige Julianaplein, waar we altijd stilstaan! Zijn ze weer rustig, die `domme boertjes`…

Echter, de Nederlandse Staat en de NAM hebben er nu een groot probleem bij. Het is helemaal niet buiten proportioneel om te beweren dat in Noord-Groningen zo`n 10.000 huizen forse schade hebben opgelopen door de aardbevingen ten gevolge van aardgaswinning. Het betreft hier al gauw schade die kan oplopen tot tienduizenden euro`s per woning. Een snelle rekensom leert ons dat indien we 10.000 huizen willen compenseren voor verzakkingen, scheuren en dergelijke en hier 25.000 euro per huis voor investeren, het al gauw gaat om een geleden schade van 250 miljoen euro. Indien huizen helemaal opnieuw dienen te worden gebouwd, gaat het uitgaande van een gemiddeld bedrag per huis van 250.000 euro, in het ergste geval om een nog 10x zo hoog bedrag.

Onlangs lieten minister Kamp en het tv-programma De Wereld Draait Door (DWDD) zich van hun slechtste kant zien. Er waren in dit programma mensen uitgenodigd van de Partij voor het Noorden en van de Groninger Bodem Beweging. Maar ze bleken een uur voor aanvang van het programma plotseling niet meer welkom: minister Kamp wilde niet met hen in discussie. DWDD ging hiermee akkoord en liet vervolgens alleen tafelheer Jan Mulder met de minister in gesprek gaan. Triest… Anderzijds, van de oorspronkelijk linksgeoriënteerde VARA en haar programma DWDD viel toch al niet veel progressiefs meer te verwachten, na het bewieroken van onze vorstin n.a.v. haar recente aankondiging tot aftreding en opvolging door haar zoon W.A. Alle omroepen probeerden elkaar de loef af te steken in vermelding van superlatieven m.b.t. Beatrix en ons koningshuis. DWDD deed daar vrolijk aan mee. De enige positieve uitzondering in deze was het POW!-news.

Indien we als Noorderlingen niet langer gebukt willen gaan onder het regime van de Randstad en `het sprookje` van het Huis van Oranje, moeten we nu toch maar eens ernstig gaan overwegen ons af te scheiden van de rest van het land. Met onze rijk gevulde bodem, zitten we hier bovenop een schat aan inkomsten, waarop terecht de bijnaam `Koeweit aan de Noordzee` van toepassing is. Indien Drenthe en Friesland slim zijn, doen ze met Groningen mee, want ook deze provincies staan bepaald niet vooraan als het om de `Haagse` verdeling van de welvaart gaat.

Veurzitter Glatze

Terugkijkend op het jaar 2012.

Terugkijkend op het jaar 2012 ligt de dood van grensrechter Richard Nieuwenhuizen door geweld op het voetbalveld ons nog het meest vers in het geheugen. Al gauw kwam de conclusie bovendrijven dat de oorzaak veel dieper lag dan deze alleen te beschouwen als een voetbalprobleem. Bij dit compleet onnodige verlies van een mensenleven komen een heleboel problemen uit de maatschappij naar boven drijven. Tuurlijk is de voetballerij onder invloed van de commercie veel te belangrijk gemaakt en vindt het gedrag daardoor op en rond het veld van hoog naar laag en van oud naar jong navolging. En zonder meer staat de voetballerij bol van agressie en machogedrag: `kijk mij eens wat ik op een zondagmiddag durf te roepen tegen scheids-, grensrechter of speler.` Ook spelen daarbij opvoeding en culturele afkomst in het besef van normen en waarden en het thuis bespreken van voorvallen op het veld een rol. Naar mijn inzien is echter het meest kwalijke van alles dat we vrijwel elk onderwerp of maatschappelijk aspect niet meer de juiste waarde en aandacht geven die ze verdient. Als dit maar vaak en lang genoeg gebeurd, komen we met elkaar in een tunnelvisie terecht waarbij ons het echte zicht op diverse zaken wordt ontnomen dan wel vertroebeld. Zo is het ook met voetbal: het is en blijft een heel leuk spelletje, maar dient ten alle tijde een bijzaak te blijven en maatschappelijk gezien niet een overbelichtte hoofdzaak te worden. Dezelfde overdreven aandacht vind je terug na verkiezingen,ten tijde van een kabinetsformatie. Het fietstochtje dat demissionair premier Rutte maakt van het torentje naar de Tweede Kamer, onderweg naar zijn bespreking met (toen nog) beoogd coalitiegenoot Diederik Samsom, wordt gadegeslagen door wel twintig verschillende cameraploegen en ik weet niet hoeveel journalisten. Het enige dat onze premier het journaille daarbij toevertrouwd is de gevleugelde zin “mooi weer hè”. En dat wordt vervolgens `s avonds ook nog in alle journaals en nieuwsuitzendingen breed uitgemeten op de buis gebracht. Zo heb je het programma RTL Boulevard en op de verschillende commerciële zenders gelijksoortige programma`s, die bij elkaar gehouden worden door roddel en qua nieuwswaarde totaal nietszeggende onderwerpen. Het nieuwe hoedje van de koningin, het veel jongere vriendje van een moderne uitgave van Albert Mol, het huidvlekje van `meester Pieter`, het bloemschikkunstje van Rita Reijs of het schoothondje van Patricia Paay, het heeft allemaal het gehalte van een ongekend godgeklaagd geneuzel. Daar staat tegenover dat de zaken met ware nieuwswaarde zoals wetenschappelijke doorbraken op het gebied van kanker, ruimtevaart,dan wel andere wetenschappelijke ontdekkingen, rampen in `Verwegistan`, de enorme economische ontwikkelingen in Brazilië of India, maar ook de hele goede werken op kleine schaal die dichtbij huis plaatsvinden, zoals de hulp die voedselbanken bieden en bijvoorbeeld het geweldige werk dat wordt verricht door buddy`s in stervensbegeleidingshuizen, totaal onderbelicht blijven. Slechts af en toe wordt er in `niches` van omroepland aandacht besteed aan dit soort onderwerpen. We worden er geen betere mensen door als we zien dat de familie de Mol in een dure Ferrari rond rijd. We worden er ook niet gelukkiger van als de familie Krabbé of Brandsteder elkaar weer de bal toeschuiven en een zoontje of neefje in het zadel helpen met één of ander programma. Wat ons werkelijk hoop geeft of als waarlijk voorbeeld dient, is het zien van goede werken en het kennis nemen van nieuwe ontwikkelingen, dus mensen op de hoogte brengen van zaken die ons echt vooruit helpen. Niet discussiëren over het nieuwe behang van de koningin, maar over zaken die gaan over het belang achter het belang. Niet publiceren over een futiliteit van een `Bekende Nederlander`, maar berichten over onderwerpen die de mensheid een stap verder brengen.Geef berichtgeving de juiste aandacht in de juiste verhouding en daarmee de echte nieuwswaarde die het verdient. Onderschat niet de macht en kracht van de media en wat zij met dingen doet in positieve dan wel negatieve zin. Feitelijk zouden we alles dat we op onze persoonlijke antenne ontvangen op juiste waarde moeten proberen te schatten en ons daarbij niet laten beïnvloeden door schreeuwerige en oppervlakkige berichtgeving via welke media ook. Natuurlijk wordt alles dat bij ons binnenkomt door ons zelf gekleurd en is het altijd een persoonlijke impressie of beleving waarop we onze mening baseren. Tenminste als we ons al een mening vormen ergens over, want tegenwoordig komen en gaan zaken zo snel op ons netvlies dat daar nauwelijks tijd voor is. Laten we er voor waken dat de media daarbij geen sturende rol speelt in beeld- en meningsvorming, zodat het oordeel zoveel mogelijk bij onszelf blijft liggen. 

Veurzitter Glatze

Op de grens van 2011 en 2012.

We staan voor mijn gevoel al enigszins op het eerste stukje van de drempel naar een tijd van nieuwe ontdekkingen en ten gevolge daarvan nieuwe inzichten. Neo-wetenschappen als quantumfysica en parapsychologie vangen glimpen op van nieuwe dimensies, met behulp van experimenten via deeltjesversnellers en via onderzoeken naar allerlei onverklaarbare verschijnselen uit de hoek van de parapsychologie, zoals bijvoorbeeld het recente onderzoek naar `uittredingen`. Duiden deze uittredingen waarbij mensen zichzelf middels waarneming van buiten hun fysiek lichaam heel duidelijk zien liggen op een bed, toch op het bestaan van een persoonlijk spiritueel astraal bewustzijn? Een als onsterfelijk geacht fijnstoffelijk lichaam? Diepere inzichten en het aanschouwen van bijna `Goddelijke wonderen` komen binnen ons gezichtsveld. Want hoe anders is het te verklaren dat 2 subatomaire deeltjes die zich op 2 geheel verschillende en ver van elkaar verwijderde locaties bevinden, tegelijkertijd toch één en hetzelfde deeltje blijken te zijn? Daarnaast krijgt vanuit de hoek van de klassieke wetenschap de verwachting steeds meer roep en vorm dat we binnen 30 jaar forsere aanwijzingen zullen tegenkomen voor het bestaan van buitenaards leven. Sterker nog, dat we er waarschijnlijk, op welke wijze ook, contact mee zullen krijgen. Met behulp van geavanceerdere camera`s en telescopen kunnen we steeds dieper en scherper het heelal in kijken. `Aardachtige` planeten die zich op `levensvatbare afstand` van hun ster bevinden, worden in toenemende mate in kaart gebracht. Ondanks de beperkte financiële middelen die er zijn voor de ruimtevaart en vooral daardoor de begrensde beperkingen aan technologische ontwikkelingen in deze, gaat hier de vooruitgang toch voortvarend. De oorzaak hiervan ligt hem voor een groot deel in de concurrentieslag tussen verschillende oude en nieuwe wereldmachten, die zich op dit vlak willen manifesteren als grote en machtige landen. Amerika en Rusland zijn nog wel de belangrijkste ruimtevaartnaties, maar landen als China en ook India, Brazilië en Japan zijn bezig met een enorme inhaalslag en hebben bijzonder ambitieuze plannen ontwikkeld voor de komende 30 jaar. De nieuwe ontdekkingen uit de astronomie, veelal gedaan vanuit de hoek waar men onderzoek doet naar de allerkleinste deeltjes voorkomend op Aarde en in de kosmos, geven verrassend nieuwe, bijna spirituele inzichten. Vanuit het `oorzaak en gevolg` denken bestaat al geruime tijd het inzicht dat materie uit materie voortkomt en `iets` dus niet uit `niets` kan ontstaan. Dat de uiteindelijke bron en oorsprong van materie wel eens bewustzijn zou kunnen zijn, is een vanuit het huidig analytisch denken in wetenschappelijke richtingen als quantumfysica en parapsychologie, voortgekomen nieuwe zienswijze. Men heeft zelfs al geopperd dat iets zich pas op quantumtechnisch niveau manifesteert als het door bewustzijn wordt waargenomen. Neemt het bewustzijn niets waar, dan gebeurd er volgens deze theorie ook niets in de wereld van de quantummechanica. Het is een beetje de omgekeerde wereld: quantumdeeltjes reageren en participeren op waarneming. Een hoger bewustzijn dus dat materie creëert, ontwikkeld en stuurt, enkel door waarneming of door er over na te denken? Hiermee lijkt bijna het bestaan van God bewezen… Je kunt het echter ook een vanuit de oudheid herontdekt inzicht noemen. Zo`n 2500 jaar geleden werd in oude hindoe-sanskriet teksten al beschreven dat materie voortkomt uit bewustzijn en als je in stilte in je bewustzijn kruipt, dat vele `wonderen` je dan geopenbaard zullen worden. Wie weet staan we dus op de drempel van een tijd waarin wetenschap en God elkaar zullen gaan vinden.

Kan het nog mooier? Het antwoord daarop is voor iedereen met een groenwit hart helder en kan met een volmondig “JA” worden beantwoord! Anders zou het hier immers niet de website der Werderbruders betreffenJ. Want in deze fascinerende tijd vol wetenschappelijke openbaringen en op de grens van de overgang van 2011 naar 2012, willen we ook graag nog iets roepen over onze favoriete groenwitte voetbalclubs FC Groningen en Werder Bremen. Indien onze FC en Werder in de nabije toekomst een voetbalkampioenschap in beide landen weten te bewerkstelligen, zouden we pas ècht bovennatuurlijk zielsgelukkig worden. Voor het zover is zal er nog heel veel commercieel gedachtegoed moeten worden omgezet in geld en dienen er vele nieuwe sponsoren te worden binnengehaald. Echter, het behalen van een kampioenschap behelst meer dan alleen met een toegenomen geldstroom betere spelers aantrekken. Het gaat er ook om van speelstijl te durven veranderen! Zowel Groningen als Werder hebben beide teveel van dezelfde type spelers in huis. Er lopen te weinig mannen met `aanvalsdriften` rond. De diepte wordt zelden gezocht, balletjes gaan risicoloos breed dan wel terug, dit alles om maar in balbezit te blijven. Het gevolg daarvan is voetbal in een veel te laag speeltempo. Laten we toch eens afstappen van het oude adagio dat in balbezit zijn het belangrijkste element is van het moderne voetbal. Indien er in hoog tempo gespeeld wordt, is een verloren bal ook zo weer heroverd en is het hebben van balbezit niet meer zo belangrijk. Kijk naar het spel in de Premier League in Engeland. Daar gaat de bal in een moordend tempo op en neer. Vanuit onze Nederlandse gedachtegang m.b.t. totaalvoetbal over techniek en met name tactiek werd er nog weleens schamper gesproken over het feit dat het in Engeland lange halen naar voren zou betreffen, waarbij het middenveld werd overgeslagen. Vanuit deze `lange halen, snel thuis` speelwijze is in de loop der jaren echter wel een heel attractief en vooral snel soort voetbal voortgekomen, dat je op dit moment eigenlijk alleen maar op de Engelse velden gespeeld ziet worden. Tijdens de voetbaldagen rond `Boxingday` en nieuwjaarsdag, met gelukkig ook in Nederland veel Engels voetbal op de buis, wordt je daar weer duidelijk op gewezen. Het balritme en speeltempo liggen in Engeland op een aanzienlijk hoger niveau dan in Nederland en Duitsland. Daarmee ook de aantrekkelijkheid van het spelletje, dat door alle mondiale aandacht steeds meer een tv sport aan het worden is, die qua kijkgenot vooral gebaat is bij snelheid, een hoog ritme en tempo, bij voorkeur in beide doelrichtingen!

Veurzitter Glatze

Winterstop 2010/2011, de groei bij FC Groningen.

De spelers van FC Groningen hebben onlangs Ronald Koeman op bezoek gehad. Doel van deze door trainer Pieter Huistra georganiseerde sessie was met name om de spelersgroep te vertellen hoe je als team uiteindelijk de stap van de subtop naar de èchte top kunt maken. Waarom wint Barcelona bepaalde wedstrijden wel, die door onze FC worden verloren? Ongetwijfeld heeft Ronald de spelersgroep verteld over de technische en tactische verschillen tussen FC Groningen en wereldploeg Barcelona. Over alle facetten met betrekking tot de voorbereiding op een wedstrijd, het leven er naartoe en de beleving tijdens de wedstrijd zelf. Maar wat ik nou zo interessant vind, is het verhaal rond het mentale verschil tussen een club als FC Groningen en Barcelona. In dit laatste geval kun je overigens net zo goed clubs als Bayern München of Ajax noemen, verenigingen die het gewend zijn in de top te voetballen en waar het zodra het wat minder wordt qua prestaties, direct onrustig is. Eigenlijk ga ik er vanuit dat Ronald ook dit aspect tijdens zijn presentatie naar voren heeft gebracht. Ik denk dat de verschillen op technisch- en tactisch vlak, evenals de verschillen in voorbereiding en beleving, lang niet zo groot zijn als het verschil op mentaal vlak. Het feit dat onze FC bij een voorsprong niet doordrukt en gaat voor de definitieve `kill` heeft mijn inziens te maken met factoren als twijfel, angst, niet absoluut overtuigd zijn van je eigen kwaliteiten en voor een belangrijk deel met een ingebakken gegeven als `misplaatste noordelijke bescheidenheid`. Bescheidenheid is een deugd in de gewone maatschappij en zeker ook in de recreatiesport. Echter niet in de topsport, daar is `the sky the limit` en wordt de grens bepaald door hetgeen de scheidsrechter al dan niet waarneemt. Daar komt nog bij dat wij niet met de favorietenrol kunnen omgaan. Het is toch wel frappant dat iedere keer als FC Groningen een prestatie van formaat kan neerzetten, zoals uit bij Heracles boven Ajax kunnen komen op de ranglijst, of afgelopen weekend uit bij Excelsior zelfs tijdelijk koploper kunnen worden, dat er dan gefaald wordt en er dure punten worden gemorst. De tegenstelling in deze is groot met een ploeg als Ajax, waar het juist onrustig wordt als het niet meer in de favorietenrol bivakkeert. Ploegen uit de Randstad, waar toch een andere mentaliteit heerst, hebben daar over het algemeen sowieso minder last van en kunnen gemakkelijker boven zichzelf uitgroeien dan ploegen uit de `provincie`. Wij moeten het veel meer van de weg der geleidelijke groei hebben. Dat is veelal de nuchtere weg waarin we geloven, er vanuit gaand dat al het goede langzaam komt. De borst vooruit en met de nodige flair wedstrijden winnen op het moment dat het er echt toe doet, is niet iets dat in de Noord-Nederlandse mentaliteit voorgebakken zit. Het spel van onze FC is er ook een duidelijk voorbeeld van. Zodra we op voorsprong komen, trekken we ons over alle linies een aantal meters terug. “Nu eerst maar eens de storm van de tegenstander opvangen”, lijkt er gedacht te worden, hiermee het initiatief weggevend en de tegenstander het gevoel geven weer in de wedstrijd terug te kunnen komen. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat Pieter Huistra zich op deze strijdwijze voorstaat, maar toch zie je het in zowel uitwedstrijden als thuiswedstrijden iedere keer weer gebeuren. De absolute wil om door te drukken en de tegenstander 90 minuten bij de strot te grijpen ontbreekt blijkbaar. Natuurlijk, iedereen wil winnen, maar het gaat er uiteindelijk om hoe graag je wilt winnen en in welke mate je bereid bent hiervoor alles opzij te zetten en tot het aller uiterste gaatje te gaan.

Dit alles neemt niet weg dat we halverwege het seizoen op een riante derde positie van de ranglijst overwinteren. Ook het feit dat trainer Pieter Huistra de onder zijn voorganger Ron Jans uitgerangeerde Gonzalo Garcia weer aan het voetballen heeft gekregen, zegt veel over de opwaartse weg die we onder de nieuwe frisse trainer bewandelen en over de capaciteiten die Pieter Huistra moeten worden toegedicht. Ook de nieuwe aankopen van afgelopen zomer passen naadloos in de selectie: een pluim op de hoed van ons scoutingapparaat! Daarnaast beschikken we natuurlijk zonder meer over een goede, over alle linies uitgebalanceerde spelersgroep. Laten we daarom de huidige stand op de ranglijst niet langer als uitzonderlijk beschouwen, maar gewoon doordrongen worden van het feit dat vanwege de nivellering in de Eredivisie en met behulp van de juiste mentale groei, het landskampioenschap voor onze FC een concrete mogelijkheid is geworden!

Veurzitter Glatze

Stand van zaken aan het einde der competities 2009/2010.

Groningen gaat voor de vijfde keer in haar bestaan play-off wedstrijden voor de Europa League spelen (nagekomen bericht webmaster: onze FCG is hierin helaas uitgeschakeld door FC Utrecht), Twente is kampioen van Nederland en voor Ajax zijn de druiven wederom zuur. Alweer geen kampioenschap en dus geen derde ster erbij op de borst. Ze hebben het er in het Amsterdamse dit jaar extra zwaar mee, zo lijkt het. Zeker gelet op de reactie van trainer Martin Jol `dat het vreemd gedrag is dat in elk stadion van Nederland gejuich opklonk als Twente scoorde`. Echter, Martin Jol moet niet constateren dit vreemd te vinden, maar hij zou zich samen met de beleidsbepalers bij Ajax eens diepgaand moeten bezinnen op het imago en de uitstraling die de club uit Amsterdam heeft. Bij “Studio Jack” werd zondagavond na de laatste speelronde in ieder geval de verkeerde conclusie getrokken door Jan Mulder (niet voor niets een oud-Ajaxcied). Hij gaf aan dat iedereen van de grootste club van het land wil winnen en dan een extra tandje erbij zet. Voor een deel zal dit waar zijn, maar een veel grotere drijfveer voor de concurrentie om Ajax te willen verslaan ligt ten grondslag aan een geheel andere reden. Waarom werd Twente tijdens de laatste speelronde in ieder stadion van Nederland toegezongen? Wat is de werkelijke reden dat iedere club in Nederland extra graag van Ajax wil winnen, idem in Duitsland van Bayern München en in Engeland van Manchester United? Het heeft alles te maken met de arrogantie die deze clubs uitstralen: `wij zijn de beste club van het land en hebben de andere clubs eigenlijk weinig tot niets in de reken`. Inmiddels alweer een flink aantal jaren geleden zei Louis van Gaal het nog, toen Ajax voor de laatste keer kampioen van Nederland werd: “wij zijn de beste van Rotterdam, wij zijn de beste van Eindhoven, wij zijn de beste van heel Nederland.” (nagekomen bericht webmaster: Herr van Gaal heeft deze tekst inmiddels ook in Duitsland gebezigd, maar dan uiteraard in een Duitse versie).

Wat het afscheid van Ron Jans bij FC Groningen betreft: hij kreeg op de laatste speeldag van de competitie, na afloop van de wedstrijd tegen Sparta, een mooi en lang aanhoudend applaus van de supporters in Euroborg. Ik durf er een weddenschap op af te sluiten dat indien Jans niet naar de directe concurrent uit de regio zou vertrekken, naast dit applaus ook iedereen op zeker zijn naam zou hebben gescandeerd! Dit laatste bleef nu achterwege, je hoorde hier en daar zelfs enig boe-geroep. Maar gelukkig overheerste het lange en harde applaus, want dat verdient Jans zeker, daarvoor heeft hij in de afgelopen acht jaren teveel bereikt en betekent voor onze FC. Wat het voetbalspel betreft valt er, zoals wel vaker in het verleden het geval is geweest, een opmerkelijke parallel te trekken met de groenwitte broer uit Bremen. Beide clubs hadden een mindere eerste seizoenshelft en boden weinig spektakel op de groene mat, maar na de winterstop presteerden beide teams aanzienlijk beter en hebben ze hun seizoen nog ruimschoots goed kunnen maken.

In Duitsland staat Werder Bremen met nog één speelronde te gaan en twee punten voorsprong op nummer vier Bayer Leverkusen, op een mooie derde plek in de Bundesliga. (nagekomen bericht webmaster: Werder heeft op de laatste speeldag thuis met 1-1 gelijk gespeeld tegen HSV en is hiermee op de 3e plaats geëindigd). Deze plaats geeft recht op het spelen van voorrondes kwalificatie t.b.v. de Champions League. Werder had een slechte eerste seizoenshelft maar is na de winterstop een ware inhaalslag begonnen, die nu dus lijkt te resulteren in een mooie derde plaats, in één van Europa`s zwaarste competities. Werder weet het met een beperkt budget, clubs als Schalke, HSV, Dortmund en Leverkusen hebben een aanzienlijk hoger budget, elk jaar weer goed te doen in de Bundesliga. Over de club- en sponsorinkomsten van Bayern München spreken we maar helemaal niet, hoewel het natuurlijk zonder meer knap te noemen is dat Louis van Gaal er op het veld binnen één seizoen een hechte eenheid van heeft weten te smeden. Dit en het feit dat er dit jaar twee Nederlanders bij Bayern voetballen en twee andere Nederlanders de trainersdienst uitmaken, maakt de club voor het eerst in haar historie populair bij veel Nederlanders. Want waar we het bij Ajax over een arrogante uitstraling hebben, kun je daar bij Bayern normaal gesproken nog wel een factor 2 optellen. Daarom is het zo mooi als kleinere clubs kampioen worden. Zeker als het een club uit de provincie, ver weg uit Het Wilde Westen van Nederland betreft, zoals dit jaar in het geval van Twente. Dan is het natuurlijk prachtig dat de enigszins arrogante, immer dominant en luidruchtig aanwezige westerlingen een mentale tik krijgen, doordat ze ergens niet de beste in zijn gebleken. En het zwaartepunt van arrogantie, dominantie en luidruchtigheid ligt wat de Randstad betreft nu eenmaal in de stad van kengetal 020...

Dan nu terug naar de mooie kleinere clubs als FC Groningen en Werder Bremen, waarvan wij al jaren fan zijn. FC Groningen is met haar prachtige `Groene Kathedraal`, haar jeugdbeleid en haar algehele organisatie, hard op weg, door het economisch tij weliswaar gedwongen via de weg van geleidelijkheid, een steeds professionelere voetbalvereniging te worden. Een weg waarop Werder Bremen al verder gevorderd is. Voorbeeld: het schijnt zelfs zo te zijn dat Werder van iedere voetbalclub in elk dorpje in Noord-Duitsland in kaart heeft of en zo ja welk talent er rond loopt. Er wordt hardop gefluisterd dat grote buurclub HSV stinkend jaloers is op het scoutingapparaat en de jeugdopleiding van de Bremenaren. Werder staat niet voor niets op zaterdag 15 mei a.s. voor het tweede achtereenvolgende jaar in de finale van de DFB-Pokal, tegenstander is veelvraat Bayern München, dat de nationale titel al op zak heeft en tevens in de finale van de Champions League staat (nagekomen bericht webmaster: tot onze spijt heeft Werder de DFB-Pokal finale 2010 verloren van Bayern). Daarna moeten we ons met z`n allen maar weer gauw gaan opmaken voor een nieuw en enerverend seizoen 2010/2011! Oh ja, bijna vergeten te vermelden, er wordt tussendoor ook nog een WK gespeeld… Wat hebben wij Werderbruders en overige voetballiefhebbers toch een slecht leven!

Veurzitter Glatze

Ron Jans naar Heerenveen.

Het valt menig FC Groningen supporter zwaar dat Ron Jans vertrekt naar Heerenveen, de grote concurrent in het Noorden des Lands. Velen hadden liever gezien dat Ron aan het einde van dit seizoen naar een andere club zou vertrekken. Maar ja, Ron heeft naar verluid gekozen voor de wensen van zijn gezin. Bij voorkeur niet te ver weg, was blijkbaar het devies. En als je dan binnen Nederland kijkt, waar de traditionele top drie, Ajax, Feyenoord en PSV, qua trainersgilde bezet zijn en ook de neo-topclubs AZ en Twente in het nieuwe seizoen vast en zeker doorgaan met hun huidige trainers, komt logischerwijs al gauw Heerenveen in beeld. Echter, een paar seizoenen geleden nog zei Jans dat hij zich niet ziet vertrekken richting de grootste concurrent in het noorden, SC Heerenveen. Met name ook omdat hij vond dat hij dat uit respect voor de fans van FC Groningen niet kon maken. Mogen we uit zijn naderend vertrek nu concluderen dat dit respect gaandeweg de afgelopen seizoenen is verdwenen?

In ieder geval moeten we helaas constateren dat, hoe lang een trainer ook bij een club zit, trainers net als spelers nu eenmaal doorgangspersonen zijn en bij hun besluiten weinig tot geen rekening houden met de gevoelens die leven onder de supporters van de club. De blijvers en veelal cultuurbewakers van een club zijn bijvoorbeeld de elftalmanager, zie Theo Huizinga bij onze FC, of de verzorger/masseur, zoals in vroeger tijden Johnny Visser bij Groningen en een Gerard Meijer bij Feyenoord. Ook de voorzitter of algemeen directeur, zoals in de meer recente historie bij FC Groningen Renze de Vries en tegenwoordig al weer jarenlang Hans Nijland, is veelal een blijver en zeker een cultuurbewaker te noemen. Juist daarom vond ik het zo`n merkwaardige opmerking van Hans Nijland een aantal weken terug in Dagblad van het Noorden, toen nog niets zeker was over de nieuwe werkgever van Ron Jans, dat Nijland het als Heerenveen-directeur wel zou weten en Ron Jans zou nemen als trainer… Als cultuurbewaker van je eigen club is het absoluut niet verstandig om zoiets over de grootste concurrent in Noord-Nederland te roepen. Je gaat op zo`n moment volledig voorbij aan het gevoel zoals dat in deze bij de meeste Groningen-supporters leeft. Natuurlijk weten ook wij wel dat Hans altijd het beste voor heeft met FC Groningen en vanuit zijn enthousiasme af en toe impulsief wel eens minder slimme dingen roept, het zij hem dus vergeven!

De sportieve strijd met Heerenveen, zoals met iedere andere voetbalclub, dient altijd op de groene mat uitgevochten te worden. Het enige dat onze nieuwe trainer Pieter Huistra en zijn mannen daarom het komende seizoen te doen staat, is laten zien dat we ook in het nieuwe seizoen op het veld gewoon beter zijn dan de Friezen (en daarbij niet vergeten te winnenJ). Ook al hebben zij Ron Jans als trainer…

Veurzitter Glatze

FC Groningen anno Kerst 2009.

De vereniging die Werderbrüder aus Groningen wil hierbij graag haar licht laten schijnen op de zorgelijke sportieve ontwikkeling bij FC Groningen. Laat daarbij voor degenen die dit nog niet wisten (J) duidelijk zijn dat alle Werderbruders sinds jaar en dag hardcore fan van FC Groningen zijn. Deze kritiek is dan ook opbouwend bedoeld!

Dat onze FCG momenteel zo laag op de ranglijst staat is zonder meer voor een belangrijk deel te wijten aan blessureleed en een nog steeds onbehoorlijke vervanging van spits Marcus Berg. Blessures zijn sowieso een ongrijpbaar fenomeen en vervanging van spelers is voor een belangrijk deel afhankelijk van beschikbaar geld en uiteraard van goede scouting. Groningen heeft de laatste jaren niet te klagen gehad met het binnenhalen van achtereenvolgens Nevland, Suarez en Berg. Van de andere kant was zeker niet alles wat door Groningen is binnen gehaald goud wat er blinkt, ook daarin moeten we reëel zijn.

Echter, wat ons met name grote zorgen baart maar daarentegen gelukkig wel een grijpbaar fenomeen is, is de speelwijze van FCG. Feitelijk wordt de huidige speelwijze al veel langer gehanteerd maar dit seizoen valt het in negatieve zin wel heel erg op. We hebben het over `de balletjes breed en de tikkies terug`. Er zit geen enkele diepgang in de speelwijze van onze club en het immer gevaarlijke wapen `afstandsschot` wordt zelden gebruikt. Het lijkt er op alsof elk zelfvertrouwen ontbreekt en er niemand op het doel durft te schieten. FCG probeert vaak op balbezit te spelen door de bal rond te spelen en zo iemand in een vrije positie te manouvreren die uiteindelijk een aanvallende actie kan ondernemen. Op zich een prima tactiek, alleen het probleem bij Groningen is dat ze dit rondspelen in een veel te traag tempo uitvoeren, waardoor de tegenstander hierop gemakkelijk kan anticiperen en er bij Groningen niemand in een kansrijke positie komt.

Juist de voor diepgang en controle zo belangrijke posities van aanvallende middenvelder en verdedigende middenvelder, de zogenaamde as-posities in het veld, zijn bezet door jongens met weinig diepgang en dynamiek, in de personen van Lovre en Femi. Helaas blinken beide uit in risicoloze breedtepassjes en terugspeelballen. Daar komt bij dat Lovre ondanks zijn grote lijf veel duelkracht mist en zich veel te gemakkelijk van de bal laat zetten. Een bewegelijke en zeer wendbare speler op de `10-positie` zou zeer gewenst zijn! Wat dat betreft had Jans nog beter Garcia op die plek kunnen blijven gebruiken in plaats van Lovre. Garcia beschikt namelijk wel over de drang naar de goal en kan ook heel goed een spits vrij voor de keeper zetten. Helaas deelt ook Holla dit seizoen in de malaise en komt hij bij mij niet direct in beeld als de gewenste verdedigende middenvelder. Met betrekking tot de zogenaamde `6-positie` zou ik er alles aan doen om Rasmus Lindgren op huurbasis terug te halen uit Amsterdam. Hij is daar meestal slechts derde keus en ik heb het sterke vermoeden dat hij bij een club met een no-nonsense cultuur als FC Groningen, waar de druk iets minder hoog is, zo weer op niveau meespeelt en Lindgren juist de aangewezen persoon is om FCG weer een geoliede machine te laten worden. Indien zijn salariseisen wat te hoog zijn, zou ik Ajax het voorstel doen een aanvulling bij te betalen, zoals dit wel vaker te doen gebruikelijk is in het betaald voetbal wanneer een club eigenlijk van een bepaalde speler af wil. Lindgren staat dan voor een veel lager bedrag op de loonlijst van Ajax dan nu het geval is. Ik vermoed dat Ajax wel oren naar zo`n soort constructie heeft, omdat bij hun het financiële tekort ook toeneemt.

Gelukkig hebben onze groenwitten afgelopen zondag uit bij Sparta gewonnen en bij een goed resultaat tegen Heerenveen komend weekend en in de beker tegen NEC op 23-12 a.s. staan we er alweer een stuk florissanter voor, maar bedenk daarbij wel dat één zwaluw nog geen zomer brengt en het probleem van de gehanteerde tactiek een structureel probleem lijkt.

Positief willen afsluitend moeten we natuurlijk nog wel even enkele lichtpuntjes benoemen. De komst van Enevoldsen en de doorbraak van Bacuna zijn als zodanig te beschouwen en hopelijk komt er nog meer voort uit onze als goed te boek staande jeugdopleiding. Zo star als Jans lijkt in het volharden van de gehanteerde spelopvatting, zo flexibel is hij (gelukkig) met het steeds meer jonge spelers een kans geven in het eerste! Daarnaast is het tevens zo dat bij het terugkeren van sportief succes ook de voor financiële armslag zo belangrijke uitbreiding van de Euroborg vanzelf weer ter sprake komt.

Veurzitter Glatze

Een beschouwing op de vesting Holland, de huidige staat van Nederland.

HOL-land… het woord zegt het al: land dat leeg is, althans zonder èchte inhoud. Holland, het land waar men elkaar de bal toeschuift. Linda en Johnny de Mol die hun kunstje mogen vertonen omdat `broerlief` c.q. `pappielief` toevallig veel verstand van tv-maken heeft. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen, denk o.a. aan de Krabbé-clan en de Brandstedertjes. Ook minder duidelijke voorbeelden zijn ruimschoots voorradig, zoals schoonvaders die schoonzonen naar voren schuiven, etc. Natuurlijk zijn er veel betere presentatoren te vinden dan Linda de Mol of Martijn Krabbé. Uiteraard leven er veel meer getalenteerde acteurs in ons land dan Johnny de Mol. Edoch, zij hebben niet de kruiwagen en het netwerk meegekregen die voornoemde personen wel hadden, toen ze hun eerste schreden op de maatschappelijke ladder mochten zetten. En wat het allemaal nog ergerlijker maakt, is dat ze ook nog durven beweren er trots op te zijn het grotendeels zelf gedaan te hebben. Juist dat belangrijke eerste zetje, die allereerste kans, die de onbekende maar o zo getalenteerde buurjongen van om de hoek zo graag had gekregen, zien ze hierbij volledig over het hoofd! Holland, het land waar nota bene de Partij voor de Arbeiders het AOW recht weggeeft en opschuift naar 67 jaar. Waar de immer met een valse lach om de mond acterende frontman Wouter je constant het gevoel geeft belazerd te worden. Holland, het land waar de mensen die de meeste praatjes hebben en het hardste schreeuwen, het voor het zeggen hebben. Holland, het land waar Amsterdammers zich net zo gedragen als Amerikanen in de rest van de wereld. Holland, het land waar de welvaart niet gelijkmatig verdeeld wordt, maar waar alles dat buiten de Randstad ligt als wingewest wordt beschouwd. Holland, het land waar niet het meest vreselijke voorbeeld van elkaar de bal toeschuiven en in het zadel houden, ons via natuurlijk erfrecht in stand gehouden koninklijk huis is, maar de mensen die daar omheen krioelen en deze schatervertoning onophoudelijk laten voortduren. Holland, het land waar zonder meer betere uithangborden voor ons land te vinden zijn dan de houterige en de zich regelmatig in het openbaar versprekende Willem-Alexander van Oranje. Dat weten we allemaal, maar bijna niemand die dat durft te verkondigen. De dictatuur van Oranje heerst in vrijwel alle geledingen van de Nederlandse maatschappij en wordt in stand gehouden via het gedrag van hiellikken. Maar ook via ranzige tv-programma`s als RTL Boulevard, waarin een hijgerige homo alles m.b.t. het koninklijk huis zit te verklaren en te vergoelijken. Holland, het land dat met afstand het eerste land is waar vooral homo`s allerlei heikneuterige, platvloerse programma`s op de buis presenteren. Holland, het land dat gelukkig absoluut niets tegen homo`s heeft, maar waar dit feit direct opvalt en zelfs als landskenmerk te boek staat. Holland, het land waar heel af en toe echt eens iemand opstaat die met kop en schouders boven het maaiveld uitsteekt en waar dan direct door dit soort “lakeien” het hardst geroepen wordt `doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg!`. Holland, het land waar een politieagent “tig” formulieren moet invullen en bij zijn baas op het matje verschijnt wanneer hij een crimineel of vandaal met getrokken pistool benaderd. Holland, het land waar de dader van een misdrijf alle steun en begeleiding van de overheid krijgt en het slachtoffer moet bewijzen dat hij slachtoffer is en zich vervolgens maar moet zien te redden. Holland, het land waar bij gemaakte procedurefouten in rechtszaken tegen verkrachters en kindermoordenaars de gehele rechtsgang moet worden over gedaan, met alle pijn van dien voor de nabestaanden. Holland, het land dat ogenschijnlijk zo tolerant is, maar waar voetbalsupporters van verschillende clubs niet samen naar het stadion kunnen lopen. Holland, het land van multi-culti, maar waar van echte tolerantie geen sprake is. Holland, het land van alles gedogen. Holland, het land waar ik me bij al deze ellende maar aan één ding vasthoud: de èchte Toppers zullen de matig-getalenteerden toch eens uit het zadel werpen en van het pluche doen verdwijnen… Je moet er maar niet teveel bij stilstaan wat ons dat voor mogelijkheden biedt, want dan kun je haast niet wachten om deze geestelijke revolutie een handje te helpen. Holland het land van de middelmaat, waar één-oog koning is. HOL-land…

Veurzitter Glatze

22 juni 2009: de Euroborg kan na een uitbreiding plaats bieden aan maximaal 33.000 mensen.

Dit staat in het uitbreidingsplan, dat architect Wiel Arets heeft gemaakt in opdracht van FC Groningen en het gemeentebestuur (zie ook de website van RTV Noord).
De Euroborg kan momenteel bijna 22.500 mensen herbergen. In het plan van Arets wordt een derde ring op het stadion geplaatst. Die derde ring is naar binnen gericht, waardoor het huiskamergevoel in het stadion versterkt wordt. Tevens kan tussen de tweede en derde ring een tweede omloop worden gemaakt, net als tussen de eerste en tweede ring. Ook is het mogelijk om een doorzichtig dak op de Euroborg te plaatsen. Het is nog niet duidelijk wat de eventuele uitbreiding kost. Bij een eerder dit jaar uitgevoerd vooronderzoek is gezegd dat de bouw van een derde ring in stadion Euroborg 25 miljoen euro gaat kosten.

De mening van de vereniging Die Werderbrüder aus Groningen is: onmiddellijk doen, anders loop je achterstand op ten opzichte van clubs als Twente, Heerenveen en AZ, die al bezig zijn met uitbreidingsplannen. Zo snel mogelijk dus starten met de bouw! Met het oog op hogere inkomsten voor onze FC is niet alleen de extra toeschouwerscapaciteit van belang, maar verdienen met name ook de nieuwe sponsorboxen een hoge prioriteit. In het Weserstadion van Werder Bremen worden momenteel op de bovenste ring ook extra sponsorboxen gebouwd, maar dan alleen langs de beide lange zijdes, zie de foto hieronder:

Veurzitter Glatze

De Randstad ten opzichte van het Noorden: reeds jaren voortrekkerij?

Of je het politiek gezien nu links of rechts bekijkt is niet van belang. Ieder weldenkend mens ziet gewoon in dat het afblazen van de snelle spoorverbinding de Zuiderzeelijn een enorme economische sof is voor Noord-Nederland. Je kunt met recht spreken van een gemiste kans om het Noorden omhoog te stuwen in de vaart der volkeren! Lille in Noord-Frankrijk zat vroeger in hetzelfde schuitje als Noord-Nederland nu. Veraf gelegen van de drukke Parijse centrumeconomie was er weinig bedrijvigheid en een hoge werkloosheid. Sinds de komst van de TGV met de hoge snelheidslijn Parijs-Lille is laatstgenoemde regio booming business geworden. In Noord-Nederland zou een zelfde soort ontwikkeling kunnen ontstaan bij een snelle ontsluiting van het Noorden via een spoorverbinding met de Randstad, dwars door de voormalige Zuiderzeepolders. Het stimuleren van de noordelijke economie werkt alleen door het te koppelen aan snelle infrastructuur. Helaas heeft Den Haag begin 2008 besloten de hiervoor reeds toegezegde en gereserveerde miljarden euro`s te gaan besteden aan het opheffen van file knooppunten in het westen des lands en aan het uitbreiden van de infrastructuur aldaar. Weliswaar krijgt het Noorden ter compensatie enige miljarden, maar de projecten die daarmee worden uitgevoerd halen het niet bij de kansen die een snelle spoorontsluiting het Noorden had kunnen bieden.

Ander voorbeeld van een gemiste economische kans voor Noord-Nederland is de spreidingsoperatie van het toenmalige staatsbedrijf der PTT, waarbij het hoofdkantoor met al haar banen eind jaren tachtig werd verhuist van Den Haag naar Groningen. Inmiddels is dat project geheel en al uitgekleed en zijn vrijwel alle banen terug naar Den Haag. Alle als economische impulsen bedoelde stimulans voor het Noorden, hebben helemaal niets opgeleverd! Vaak is het Noorden een worst voorgehouden waarna de regering zich, als het er echt op aankwam, schielijk terugtrok in haar Haagse burcht. Het lijkt er eerder op dat de Randstad het Noorden puur als een wingewest ziet en dat we hier in Noord-Nederland al jaren worden gekoloniseerd door die, zoals het hier vaak wordt gevoeld, “groot- en goed gebekte lui” uit Het Wilde Westen van Nederland. Veel bronnen die de Nederlandse Staatskas spekken (denk o.a. aan de aardgaswinning!) komen uit het Noorden des lands, maar als puntje bij paaltje komt kan er geen snelle spoorverbinding vanuit de Randstad via Groningen naar Noord-Duitsland vanaf.

Als je echt gaat inzoomen op de verschillende problematiek die in Noord-Nederland speelt, is bijvoorbeeld het fileprobleem op het Julianaplein in Groningen veel Noorderlingen al jaren een enorme doorn in het oog. Sinds 10 jaar loopt hier iedere dag `s morgens en `s avonds al het verkeer vast. Een ongelijkvloerse kruising had hier 10 jaar geleden al aangelegd moeten worden. Ons Zuiderzeelijn geld gaat nu o.a. op aan het opheffen van soortgelijke knelpunten in de Randstad.

Nog een voorbeeld van ongelijke verdeeldheid tussen het Westen en Noorden van het land: de stad Amsterdam is 3,5 keer zo groot als de stad Groningen, maar Amsterdam heeft 11 keer zoveel ambtenaren als Groningen! Waarop is in vredesnaam deze ongelijkheid te rechtvaardigen?

Er wordt vaak wat lacherig om gedaan en het concept wordt door een enkeling of een enkele regionale politieke partij wel eens cynisch gebruikt, maar een onafhankelijke Noordzee Vrijstaat zou een serieuze oplossing kunnen zijn om van het door Noorderlingen vaak als zodanig beleefde juk van de Randstad verlost te worden. We zouden met het aardgas als bodemschat kunnen uitgroeien tot een soort Koeweit aan de Noordzee. Aansluiting met het noordwesten van Duitsland tot één onafhankelijk opererende regio zou te overwegen zijn, temeer daar Noord-West Duitsland net als Noord-Oost Nederland ook niet vooraan staat bij de verdeling van overheidsgelden en projecten. De stichting, enige jaren terug, van de Eems-Dollard Regio is een goede aanzet geweest, alleen zouden de zelfstandige bevoegdheden en de gebiedsgrootte kunnen worden uitgebreid.

Ook van oudsher hebben de regio`s aan weerszijde van de grens al veel met elkaar te maken. Zo vind je de kleuren groen en wit terug op oude landkaarten als de oorspronkelijke kleuren van de oude Saksische streek rond de Noordzee, die zich uitstrekte van Friesland, via Groningen en Drenthe tot diep in Noord-West Duitsland. Feitelijk liepen de grenzen van deze oude geografische eenheid door tot in delen van Denemarken. Over en weer was er in vroeger eeuwen reeds veel handel. Tevens waren er veel gelijksoortige gebruiken en riten en is het ook vanuit die hoedanigheid bezien vreemd dat er een landsgrens dwars door dit mooie gebied loopt.

Nu even terugkomen op het begin van dit artikel: wat te denken van een hogesnelheidslijn die loopt van Amsterdam via de voormalige Zuiderzeepolders en Groningen naar Bremen en Hamburg? Noord-Nederland ligt dan niet langer verafgelegen in de periferie, maar aan een snelle economische as, die ooit misschien wel helemaal kan doorlopen tot in Scandinavië en via Berlijn naar de Baltische staten en verder! Maar ach, wat loop ik nou te dromen, want Den Haag is door de jaren noooooit veranderd… en de Randstad zou dan misschien wel eens fors moeten inboeten op het Noorden des lands, volgens mij toch veel te vlug joh…

Veurzitter Glatze

Voor uitbreiding van Euroborg geen WK nodig?

Uitbreiding van de toeschouwerscapaciteit in Euroborg is een absolute noodzakelijkheid voor FC Groningen om aansluiting te houden met de landelijke voetbalsubtop. Zie wat FC Twente momenteel doet en kijk naar de plannen die Heerenveen en AZ hebben ten aanzien van uitbreiding van hun respectievelijke stadions! Echter, bij de komst van Euroborg kon een paar jaar geleden nog niet worden voorzien dat voetbal de komende jaren zo in de lift zou zitten. Temeer daar we toen uit een landelijk gezien neerwaartse spiraal kwamen m.b.t. toeschouwersaantallen. Anno 2008 is het zo dat juist door de komst van Euroborg en de toegenomen prestaties op het veld, plotseling iedereen weer bij FC Groningen wil horen! Doordat het voetbal in Nederland zich steeds meer op de Engelse wijze gaat ontwikkelen, hele gezinnen gaan er naartoe, wordt het tweewekelijkse stadionuitje weer een familiegebeuren zoals het oorspronkelijk ook bedoeld is. Daarnaast is het een pijnlijk vaststaand feit dat FC Groningen dringend meer sponsorruimte nodig heeft, want het is toch van de gekke dat er nog steeds een wachtrij aan potentiële sponsoren bestaat waarvoor nu geen representatieve ruimte beschikbaar is. Terwijl deze nieuwe sponsoren staan te popelen om hun geld aan onze FC te doneren en met hun “netwerk” in een schitterende ambiance voetbal willen beleven!

Een uitbreiding tot circa 35.000 plaatsen zou het meest gewenst zijn, aangezien daarmee een forse extra inkomstenbron wordt aangeboord en er voor alle voetballiefhebbers voldoende capaciteit beschikbaar komt. Recent onderzoek waaraan o.a. de architect van Euroborg, Wiel Arets, meewerkte, heeft aangetoond dat dit aantal commercieel en technisch haalbaar en uitvoerbaar is. Hiertoe dient het dak tijdelijk verwijderd te worden, wordt er een 3e ring bijgebouwd en wordt het dak vervolgens herplaatst. Voor één aspect dient echter gewaarschuwd te worden: we moeten ons niet blind staren op een éénmalige gebeurtenis als het WK voetbal van 2018. Indien Groningen niet wordt aangewezen als speelstad, “so what!” We kunnen veel beter gaan voor een gestadige en daardoor economisch verantwoorde groei van ons door vele Noorderlingen zo geliefde FC Groningen, dan voor een impulsieve door onderbuik gevoelens gedreven wildgroei. We dienen de invloed van een WK niet te overschatten. Okay, tijdens het WK sta je als organiserend land een aantal weken in de schijnwerpers. De speelsteden met bijbehorende stadions krijgen deze aandacht van de media echter alleen gedurende een aantal uren tijdens en rondom de wedstrijd. Heel gauw na beëindiging van een WK ebt ook de invloed weer weg en zit FC Groningen misschien opgescheept met een torenhoge bouwschuld vanwege een veel te groot, aan de WK eisen voldoend stadion (minimaal 44.000 zitplaatsen). Daar komt bij dat ik qua sfeer niet moet denken aan een stadion dat tijdens eredivisie wedstrijden slechts half of hooguit driekwart gevuld is. Vergeet de bouw van een WK stadion op een nieuwe locatie en ga gewoon lekker voort met een verantwoorde doorgroei van onze mooie Groene Kathedraal, voetbaltempel Euroborg! Als het nieuwe NS station Euroborg straks ook helemaal klaar is, hebben we het op die locatie gewoon prima voor elkaar.

Veurzitter Glatze