Bericht uit vak JJ

Hier worden berichten, voorbeschouwingen en andere sportieve- en soms maatschappelijke bespiegelingen geplaatst van onze correspondent ter plekke (tevens vice-voorzitter van onze vereniging) `Der Hanzel`, live vanuit vak JJ in de Euroborg.

Tijd om grenzen aan te geven!!!!

Op 29 mei 1959 werd bij Kolham het eerste Groningse gas ontdekt. Met ruim 2700 miljard kubiek meter gas bleek het een schot in de roos. Genoeg om geheel Nederland, tot op de dag van vandaag er warmpjes bij te laten zitten. Een enorme impuls voor de Nederlandse economie en samenleving. Want mede dankzij de opbrengsten beschikt Nederland over een uitstekende infrastructuur. En eerlijk is eerlijk, het is een verademing als je vanuit het buitenland, en met name België, ons land weer binnenrijd. We staan immers bekend om goed onderhouden wegen en een uitstekende bewegwijzering. En zijn we niet trots dat we één van de grootste havens ter wereld hebben? Binnenkort zelfs de grootste met de tweede maasvlakte. En hebben de opbrengsten er ook niet voor gezorgd dat we vanaf de tweede wereldoorlog in een uitstekend economisch klimaat mogen leven. Waar Duitsland beschikt over een uitstekende (auto)industrie hebben wij aardgas die de staatskas miljarden oplevert. We leven in een democratie waar je voor je mening uit mag komen, we zijn bestuurlijk  gezien betrouwbaar en solide en we hebben een koningshuis die zich voorbeeldig gedraagt. Dat er ook “gesmeten” wordt met gasopbrengsten neemt men in Den Haag graag voor lief. Grote projecten, die met name goed zijn voor de Randstad, blijken geldverslindend te zijn (geweest). Denk aan de Betuwelijn met een budgetoverschrijding van 2,4 miljard. Of de metrolijn in Amsterdam die 1,3 miljard meer gaat kosten dan oorspronkelijk begroot. En dan de 2e maasvlakte met een geplande begroting van 2,9 miljard. Hoewel ik vermoed dat dit laatste project goed is voor de Nederlandse economie, valt wel op dat de besluitvorming over dit project eenvoudig tot stand is gekomen. Vraag is even wat de enorme gasvondst voor het noorden heeft opgeleverd. Antwoord is eenvoudig, namelijk helemaal niets! Sterker nog, ondanks de enorme bodemschat wordt het noorden gezien als een gebied dat zichzelf niet kan en wil onderhouden en jaarlijks in Den Haag loopt te bedelen om de begroting rond te krijgen. De belofte om het noorden aan te sluiten aan de Randstad, middels een zweeftrein, is niet nagekomen. Natuurlijk heeft het kabinet deze miljarden alsnog gecompenseerd ten behoeve van een betere infrastructuur maar wel met gepaste tegenzin.  Akkoord, de ring om de stad wordt aangepakt maar wel in een versoberde vorm. De tramlijn is inmiddels geschrapt, wat voor bestuurlijke onrust heeft gezorgd. Daarbij is de crisis, volgens Den Haag, de grootste reden dat men de hand op de knip wil houden. Intussen wordt zonder blikken of blozen de SNS bank opgekocht voor 3,5 miljard. Tsja, en dan moeten die boeren in het noorden maar even wachten op de centen. Oh ja, nu we het toch over die boeren hebben… laten we die gaskraan nog maar wat verder opendraaien. We hebben het geld hard nodig.

In augustus 2012 ervoer ik voor het eerst een flinke aardschok. Een beving met een kracht van 3.6 op de schaal van Richter. Spannend in eerste instantie. Totdat je beseft wat dit voor gevolgen heeft voor het hoge noorden. Huizen raken beschadigd door scheurvorming. Ondanks het feit dat de NAM jarenlang heeft voorgehouden dat het risico op aardbevingen nihil zou zijn worden ze de laatste 10 jaar steeds frequenter en heviger.  In 2013 hebben er zich al 17 aardschokken voorgedaan. Het gevolg? In Groningen en omstreken worden nauwelijks nog huizen verkocht en dus ook niet gebouwd. Woonprojecten als Meerstad en de Bauwe Stad zijn “doodgebloed” en het is een kwestie van tijd en ook het bedrijfsleven vertrekt uit het noorden. Wie wil zijn bedrijf nog vestigen in een aardbevinggevoelig gebied? Essent en Nuon maken zich terecht zorgen om de fabrieken die zij in de Eemshaven hebben gebouwd. Volgens een rapport van Staatstoezicht op de Mijnen is een beving met een kracht van 5 realistisch en dat wekt onrust bij grote bedrijven. Maar er is goed nieuws, de Nederlandse Aardoliemaatschappij heeft toegezegd de schade te zullen betalen. Hiervoor is 100 miljoen in een fonds gestoken. Daarmee zullen de, toch al nuchtere, noordelingen voorlopig wel tevreden zijn. Een schijntje, zegt Max van de Bergh, hij eist 1 miljard van de staat. Want, zegt Max terecht, het gaat niet alleen om gescheurde muren maar ook om de angst en onrust bij de bewoners. Daarnaast heeft de gaswinning nadelige gevolgen voor de noordelijke economie. Max wordt daarin niet gesteund door onze burgervader, Peter de Grote, die op zijn beurt zijn medebestuurder Calimero gedrag verwijt door de roep om meer geld. In Den Haag werd dit kemphanengedrag lacherig aanschouwd. Een aantal Kamerleden liet publiekelijk weten dat Max klaar was voor het gesticht. Gelukkig heeft Peter zijn verstand teruggevonden en gaan beide heren weer strijdvaardig, hand in hand, richting Den Haag. En neem van mij aan, een harde strijd tegen een minister die het grote geld prefereert boven het belang van duizenden noordelingen. En een minister die zelf wel bepaald met wie hij in discussie gaat als het om de noordelijke problematiek gaat. Kotsmisselijke arrogantie!!

Aan de andere kant, wat zijn de gevolgen als we de gaskraan dichtdraaien? Nederland zal dan gas in moeten kopen en loopt hierdoor veel geld mis. En de minister heeft al laten weten dat de meeste huishoudens, technisch gezien, dit gas niet kunnen gebruiken. Dit gas bevat minder methaan en daar moeten de meeste toestellen op worden aangepast. Stoppen met aardgas winnen is geen optie, daar wil ik duidelijk over zijn. Het verdelen van aardgasopbrengsten is een ander verhaal. Is Den Haag niet moreel verplicht om het gebied, dat gebukt gaat onder de winning, extra te compenseren? En wordt het ook niet eens tijd dat de noordelingen dit gaan afdwingen door grenzen te stellen? Als de regering niet van plan is om water bij de wijn te doen, is de stap naar de rechter een goede optie. En als ook de rechter een hechte band blijkt te hebben met het Haagse criminele circuit kunnen we zelf de grenzen dichtgooien en de kraan dichtdraaien. Die mag dan pas open als het westen betaald. Zie je het voor je? Alle inwoners van Drenthe en Groningen en, vooruit dan maar, Friesland (omdat mijn zus er woont) barricaderen de grenzen van de noordelijke provincies. Deze provincies roepen een eigen staat uit onder bestuur van de Werderbruders aus Groningen, omdat de gemeente- en provinciebesturen het niet aandurven om leiding te geven aan deze revolutie. Na enige mislukte onderhandelingen besluit Den Haag het leger in te zetten. Men vergist zich in de onverzettelijkheid van de stugge noordelingen, die zich met duizenden hebben verzameld bij de grenzen. Tanks dringen zich op bij de grens… en dan gebeurd er iets wat wereldgeschiedenis wordt. Onze veurzitter werpt zich voor de rij tanks en vormt met zijn rechterhand een haltteken. Deze gebeurtenis wordt door de gehele wereld gevolgd en is direct aanleiding voor de VN om een spoedvergadering te houden. Daarin wordt Nederland gesommeerd om het conflict zonder geweld op te lossen en de noordelijke provincies meer zeggenschap te geven over de besteding van de opbrengst van hun eigen aardgas. En zo werd de stad Groningen alsnog een metropool en werkt de plaatselijke voetbalclub met een begroting van 500 miljoen. De onderhandelingen met Ronaldo kunnen beginnen…

Spacecowboy

De spanning in het lab loopt met de minuut op. Miljarden heeft het project gekost, jarenlang heeft een team wetenschappers aan de onderzoeken gewerkt. Pers uit de hele wereld heeft zich verzameld in Groningen, hoofdstad van Nieuw Holland, om getuige te zijn van iets dat de hele wereld al maanden in zijn greep houdt.

Het begon in november 2011. De CERN kwam met een revolutionaire ontdekking dat er deeltjes zijn, zogenaamde neutrino’s, die zich sneller voortbewegen dan licht. De wereld van de natuurkunde stond volledig op zijn kop. Tot deze ontdekking ging men namelijk uit van de relativiteitstheorie dat niets sneller voortbeweegt dan licht, de hoeksteen van de natuurkunde. Voor een deeltje dat meebeweegt met de lichtsnelheid bestaat de tijd in zekere zin niet meer. Voor een deeltje dat sneller gaat dan de lichtsnelheid gaat de interne klok achteruit. En juist dit laatste gegeven was voor de Werderbrüder Aus Groningen, afgekort WAG, de grootste partij in de regering van Nieuw Holland, een goede reden om vervolgonderzoeken te financieren.

Over exact 34 minuten start het hoogtepunt van het project, genaamd spacecowboy. Dan weten we of de mensheid in staat is om mensen de tijdruimte in te schieten met behulp van een, speciaal daarvoor ontwikkelde, deeltjesversneller. Dit proces is uitvoerig getest op dieren en de resultaten waren verbluffend. In het voorjaar van 2019 hebben de onderzoekers een hond getest die kort daarvoor bij het oversteken van een straat in aanraking kwam met een auto en daarbij zijn poot brak. Nadat het dier door de deeltjesversneller in de tijd is teruggezet was de breuk wonderbaarlijk genezen. De onderzoekers vermoeden dat het dier het “gevaarmoment” uit het verleden herkende en daarop heeft gereageerd.

Het aftellen is begonnen. De doelstelling is duidelijk. Alle ogen zijn nu gericht op  de hoofdpersoon van het project. 10 9 8 7….de zenuwen spelen nu echt op…. 6 5 4 3 2 1 0 ….een verlammende warmte ontfermt zich over hem ….

Het volgende moment ontwaakt Don Pedro, geheel volgens plan, op een afgelegen bouwplaats net buiten Groningen. Opgelucht vanwege het feit dat de transfer goed is verlopen begeeft hij zich naar de bewoonde wereld. Het is rustig om hem heen en dat stelt hem enigszins gerust. Het is van belang dat de transfer op zondag plaats zou vinden. Er wordt dan niet gewerkt op de bouwplaats en daarmee is de kans erg klein op vervelende confrontaties met mensen uit het verleden. Er verschijnt een glimlach op zijn gezicht als hij de "bewoonde wereld" binnentreedt. Een kever met een blauw kenteken rijdt, met een nietsvermoedende bestuurder, voorbij. 'Geen gordel om! Mijn god, dat is lang geleden'.

Het achterhalen van de juiste datum heeft nu de hoogste prioriteit. Vragen aan een willekeurige voorbijganger zou teveel verwarring opleveren, met name het jaartal. De instructies hierover zijn veelvuldig met onze “ruimtereiziger” doorgenomen en laten niets aan onduidelijkheid over. Niet opvallen en opgaan in de tijdgeest is de rode draad in deze fase. Don Pedro besluit een geschikte slaapplaats te zoeken om in alle rust de punten nog eens door te nemen. Morgen start hij met de missie waar zoveel van afhangt.

Eenmaal aangekomen op het station van Groningen snelt hij op het perron naar de dichtstbijzijnde kiosk om een krant te kopen. Aan alle twijfel kwam een eind na het lezen van de datum en berichten. Het is vandaag 1 juli 1974 en de krantenkoppen bevestigen een 2-0  winst van Nederland tegen Oost-Duitsland.  Neeskens en Rensenbrink scoorden namens Oranje. 'Woensdag wordt het moeilijk teeg'n die Braziliaan'n, meneer!' Pedro, diep in gedachten, schrikt van het feit dat hij wordt aangesproken door een man die een shagje draait. 'Euh ja, het wordt moeilijk' antwoordt Pedro, 'maar ik weet zeker dat we gaan winnen met 2-0'.  Zonder de reactie van de beste man af te wachten snelt Pedro door naar de trein richting Amsterdam om daar over te stappen naar München.

De reis duurde lang maar werd opgevrolijkt door meereizende supporters die zich opmaakten voor de kraker tegen Brazilië. Voor Pedro een vreemde ervaring om zich als “oudere” man te bevinden tussen mensen die in werkelijkheid een stuk ouder zijn dan hij. Rond deze datum zou hij zich als veertienjarige nu ergens in Groningen bevinden. Pedro deed zijn best om herinneringen aan die tijd op te halen. ‘Man, dat is ook al zo lang geleden, bijna 46 jaar’, mompelde hij in zichzelf. Aan de andere kant zou het toch niet zo moeilijk moeten zijn bij dit soort grote gebeurtenissen. Iedereen weet toch ook waar hij of zij was toen de Twin Towers werden aangevallen. Er zijn grotere prioriteiten, een kijkje nemen in zijn jeugd komt in een later stadium en moet zeer zorgvuldig worden uitgevoerd, zo had hij zichzelf voorgenomen. Nu even wat ‘oude guldens’ omwisselen voor Deutsche marken en de missie kan beginnen.

Het is 6 juli en in de afgelopen 4 dagen verliep het programma zoals gepland. Hij kon tevreden zijn. Alles is in de puntjes voorbereid en door hem uitgevoerd. Als het resultaat ervan positief blijkt te zijn zal hij de geschiedenis ingaan als.. als ….ja als wat. Hij schrikt van de impact die zijn handelen zal hebben op dat kleine landje aan de Noordzee, zijn zo geliefde Noordzee Vrijstaat Nieuw Holland. Plotseling maakt euforie plaats voor twijfel. Heeft hij hier wel goed aan gedaan? Bij aankomst op het hoofdstation in Groningen zoekt hij een hotel om de eindfase voor te bereiden. Morgen zal het een weerzien zijn met een gezin die hij alleen nog maar van foto’s kent. Van dat idee gierden de zenuwen plotseling door zijn keel.

De dag van de finale is aangebroken. In het Olympia stadion in München betreden de spelers van Nederland en West Duitsland,  zichtbaar gespannen, het veld. Nadat de cornervlaggen alsnog zijn geplaatst trapt Nederland de wedstrijd, onder leiding van Jack Taylor, af.

In de buitenwijk Vinkhuizen, die een aantal jaren geleden uit de grond is gestampt, is het rustig op straat. Iedereen zit aan de buis gekluisterd. Thuis of bij de buren. Terwijl Pedro de straat inloopt waar hij een deel van zijn jeugd heeft doorgebracht hoort hij plotseling gejuich uit de huiskamers. Vlak buiten het zestienmetergebied is Johan Cruijff neergelegd door Uli Hoeneß. De aanvoerder viel er binnen en dus kent de scheidsrechter een penalty toe. Pedro weet op dat moment al dat Neeskens niet zal falen en het gejuich over enkele seconden explosief zal toenemen. 

In het Olympia stadion wordt de stilte onder het thuispubliek overstemt door de 10.000 aanwezige Nederlanders. Rinus Michels moedigt zijn ploeg aan om de druk op de Duitsers op te voeren en niet afwachtend te gaan voetballen. De coach bediende de spelers op een uitstekende wijze van tactische aanwijzingen. Dit resulteerde in de 33e minuut in een 2-0 voorsprong voor Nederland. Twee minuten later ontvangt Bernd Hölzenbein een gele kaart voor een swalbe binnen het strafschopgebied van de Nederlanders. Duitsland heeft geen grip op het vloeiende combinatie voetbal van de westerburen….

Pedro is gearriveerd bij het huis waar hij zoveel mooie herinneringen aan heeft beleefd. Hij weet nu dat zijn missie is voltooid en wacht af tot de transfer “aan de andere kant” weer in gang wordt gezet. Hij heeft nog even tijd om na te denken over een eventuele toenadering. Zeer tegen de instructies in heeft Pedro de confrontatie met zijn jeugd opgezocht. Hij zou in München, op een afgesproken plek, wachten op zijn transfer naar het heden. Zich begeven op de plek waar hij is opgegroeid zou teveel risico’s opleveren. Stel dat hij wordt geconfronteerd met zijn eigen ik of misschien wel wordt herkend. Pedro is natuurlijk wel ouder geworden maar wordt in het heden ook snel herkend door oude klasgenoten. Hij besluit daarom op een veilige plek het huis met haar bewoners gade te slaan. Op dat moment slaat de paniek toe…..

Nederland heeft inmiddels een 4-0 voorsprong genomen door een treffer van Johnny Rep. Het Oranjelegioen weet dat de overwinning niet meer in gevaar komt en viert feest. Nederland speelde vandaag haar beste voetbal en heeft de wereld kennis laten maken met aanvallend voetbal. Rinus Michels wordt na het laatste fluitsignaal bedolven door zijn uitzinnige pupillen. Nederland mag zich terecht wereldkampioen noemen.

Pedro ziet de hond op zich afkomen. Hij kwispelt als hij Pedro ontdekt. In paniek probeert hij zich te verstoppen in de wetenschap dat dit een kansloze missie is. Het hondje, luisterend naar de naam Moppie, is namelijk de trouwe viervoeter die 16 jaar deelgenoot van zijn leven is geweest. Op het moment dat hij zich bukt om het dier te aaien hoort hij achter zich een bekende stem. ‘Hij doet niets, hoor’ hoort hij zijn moeder zeggen. Pedro durft niet om te kijken uit vrees dat hij wordt herkend. De vrouw vervolgd het gesprek door uit te leggen dat ze de spanning van de wedstrijd niet aankon en daarom maar een hele lange wandeling is gaan maken met de hond. Zonder om te kijken rent Pedro weg en laat zijn moeder verbaasd achter. ‘Verdomme, geen goed idee!!’ Boos op zichzelf maar tegelijkertijd vertwijfeld, rent hij kilometers weg van de plaats waar hij zijn moeder heeft ontmoet. Hij struikelt en valt voorover. Hij voelt weer die verlammende warmte die hij herkent van zijn eerdere transfer. Langzaam verliest hij zijn bewustzijn. De transfer is ingezet. Het volgende moment ziet Pedro een fel licht en hoort vage geluiden op de achtergrond. Als de geluiden tot hem doordringen herkent hij ze als de stemmen van zijn collega’s. ‘Kijk, hij doet zijn ogen weer open’ roept een bedrijfshulpverlener. ‘Gaat het weer een beetje?’ ‘Je viel flauw man!!’ Pedro neemt een slok water en vraagt hoe lang hij buiten bewustzijn is geweest. ‘Zeker 3 minuten’ volgens de stagiaire.

Na wat onderzoeken besluit Pedro, geheel tegen het advies van zijn collega’s in, nog wat werk af te ronden. Voordat Pedro de computer afsluit kan hij het toch niet laten om nog even op het internet te googelen op informatie over de bewuste finale in 1974. De verbazing op de afdeling is groot als Pedro gilt dat Nederland die finale heeft gewonnen met 4-0. ‘Man, ik dacht dat jij wel iets meer verstand had van voetballen’ roept een vrouwelijke collega lachend over de afdeling. Waaraan een collega toevoegt: ‘Het wordt tijd dat je naar huis gaat en een paar dagen vrij neemt. We maken ons een beetje zorgen om je’. Pedro ontgaat de opmerkingen en verstijft als hij leest dat Rinus Michels vlak voor zijn dood heeft toegegeven hulp te hebben gehad van een medium. Dit medium met een voorspellende gave, waarvan de identiteit nooit is achterhaald, heeft de bondscoach voorzien van een aantal cruciale adviezen. Pedro viel voor de tweede keer flauw.

Der Hanzel 

De Noord-Nederlandse Onafhankelijkheidsstrijd (Noord-Nederland afgescheiden en onafhankelijk van de rest van `Holland`)

"Jarenlang werden wij vernederd! Jarenlang hebben jullie, en dan bedoel ik Amsterdam, onze gasopbrengsten gebruikt om al die zinloze projecten te kunnen bekostigen! Jullie kunnen lobbyen wat je wilt maar de geldkraan gaat dicht en blijft dicht!" Teleurgesteld keert een delegatie van Ajax terug naar Amsterdam. Nadat zijn secretaresse de heren de deur wijst steekt Bart, alias `Der Glatze`, tevreden een Punch sigaar op. Een relatiegeschenk van Raul Castro.

We schrijven het jaar 2017, het noorden van Nederland viert haar 5 jarige onafhankelijkheid. In navolging van de opstanden in het Midden Oosten ontstond eind 2011 een ware revolutie in Nederland. De opstandelingen bestonden uit een militante groep, die zich “De Bevrijders van het Noorden” noemden, die gesteund door een aantal groeperingen waaronder Die Werderbüder aus Groningen, de strijd aan gingen met de kolonisten in Den Haag. De partijen maakten dankbaar gebruik van de economische crisis. Directe aanleiding was het besluit van het kabinet Rutte om de geldstroom naar het noorden met de helft te verminderen. Voor Bart was de maat vol en hij richtte zich, via de webmedia, tot het Groningse volk. Zijn woorden bleken charismatisch te zijn en zijn populariteit groeide in korte tijd. Aan oproepen om te protesteren tegen dit kabinet werd massaal gehoor gegeven. Het begon op de Grote Markt, waar een enorme menigte zich verzamelde. Er werden leuzen geroepen en oude Germaanse vrijheidsliederen gezongen. Mensen eisten dat de regering zou vertrekken en zetten tenten op om hun eisen kracht bij te zetten. Bart ging verder en eiste een eigen staat.

Het kabinet besloot politie en leger in te zetten om de demonstranten te ontzetten. Dit ontaarde in een bloedbad. Groningen werd wereldnieuws. Intussen toonden Friesland en Drenthe zich solidair met het Groningse volk en mengden zich in het strijdgewoel met als inzet een eigen noordelijke staat. Het duurde 42 dagen en 143 mensenlevens voordat het kabinet bezweek. De regering stapte op, Nederland werd stuurloos en er werden grenzen om de drie noordelijke provincies opgesteld. Friesland, Drenthe en Groningen gingen verder onder de noemer Nieuw Holland.Groningen werd de hoofdstad en het belangrijkste export produkt werd aardgas. Nieuw Holland groeide binnen twee jaar uit tot een rijk staatje. Belastingen werden afgeschaft, waardoor het aantrekkelijk werd gemaakt voor buitenlandse bedrijven om te investeren. De economie groeide jaarlijks met gemiddeld 18,4%. Nieuw Holland trok zich terug uit de Europese Gemeenschap en de gulden kwam weer terug.

Nieuw Holland werd vanaf de onafhankelijkheidsverklaring bestuurd door de WAG partij (Werderbrüder aus Groningen). Deze partij, die overigens na 2 jaar democratisch werd herkozen, bestaat uit een Inner Kamer en een Second Kamer. In tegenstelling tot het oude regeringsstelsel heeft hier de Inner Kamer het voor het zeggen.  Deze kamer wordt gevormd door een zevental partijleden waarvan Bart de partijvoorzitter is. Zoals gezegd werd Groningen een metropool waar veel wereldleiders bijeen kwamen om over de wereldproblematiek te praten. En er werd niet alleen gepraat over politiek maar ook over het enerverende feit een Champions League duel bij te wonen tussen FC Groningen en Real Madrid. De FC, al voor het derde achtereenvolgende jaar landskampioen, lijkt nu de grote favoriet te zijn voor het winnen van de Champions League. In eigen land is Veendam de grote concurrent. Heerenveen, met een begroting van 350 miljoen gulden, geldt als middenmoter.

En hoe verging het de rest van Nederland? Door het ontbreken van de gasopbrengsten steeg het begrotingstekort. Nederland werd sterk afhankelijk van het buurland Nieuw Holland. Leningen werden afgesloten met een hoge rentevergoeding. Dit had uiteraard gevolgen voor het Nederlandse volk maar ook voor voetbalclubs als PSV en Ajax. Laatstgenoemde club dreigde ten onder te gaan aan een faillissement en zocht geldelijke steun bij de noorderburen. De Nederlandse competitie is een “Mickey Mouse” competitie in vergelijking met die van Nieuw Holland….

De werkelijkheid is anders. Het is nu kwart voor vijf, ik zit op de twaalfde etage van het mooie DUO gebouw te genieten van het uitzicht, d`Olle Grieze, de drukte van het verkeer onder mij, links de Euroborg en rechts het Gasunie gebouw. Wat is het toch een mooie stad en dat moet maar zo blijven ook.

Der Hanzel

Het gebed

Het is alweer twee weken geleden dat het verzoek Hem had bereikt. Hij kreeg vaker verzoeken maar nooit van deze categorie. Het tijdig leveren van de “objecten” was van het allergrootste belang, zeker voor de bevolking van dat gebied. Vanuit zijn boardcomputer las Hij de combinatie [VERZOEK Vak JJ 53°16'N, 06°40'E}  Dit moet de juiste combinatie zijn dacht Hij. Zorgvuldig tikte Hij letter voor letter, cijfer voor cijfer in om ze vervolgens tweemaal te controleren.  Hij keek op zijn scherm en zag het volgende staan: ….53°16'N, 06°40'E…please enter . Gespannen drukte Hij de enter toets in. Het volgende verscheen op zijn scherm: Mission swaged!! Tevreden keek Hij naar de sterrenhemel en Hij zag dat het goed was.

De wedstrijd tegen AZ zou een zware bevalling worden, dat stond in ieder geval vast. Beide ploegen zijn aan elkaar gewaagd liet AZ trainer Gert Jan Verbeek weten in een verklaring tegenover de pers. Even werd de spanning vergeten toen de Glatze zijn medebruder Pedro tegenkwam op weg naar de Groene Kathedraal. “Hoe gaat het met mijn grote vriend?” was zijn eerste reactie. “Druk maar verder goed”,  antwoordde Pedro de opgewekte Bart. Na wat belangstellende reacties over en weer verviel de discussie al snel in het favoriete onderwerp die beide heren al jaren bezighoudt, namelijk voetbal. “We staan er goed voor! Als we deze wedstrijd winnen en "de neuzen" verliezen, hebben we een gaatje geslagen met de subtop”.  “Ho, ho, we moeten wel eerst even winnen van AZ en tegen die ploeg hebben we het, standaard, altijd erg lastig”, tempert de altijd realistische Don Pedro het optimisme van Bart. Na wat analyses over de ideale opstelling naderen de beide heren dé tempel der voetbaltempels.

Het is koud en guur en Pedro geniet stilletjes van het gegeven dat er in vak SS een paar eikels zitten die het niet noodzakelijk vonden om gepaste kleding aan te trekken. De amusementswaarde van de wedstrijd compenseerde de kou ruimschoots. De eerste helft verliep als verwacht, twee aanvallende ploegen met AZ als de  makkelijk combinerende ploeg en de FC die de betere kansen kreeg. Verdiend kwam Groningen op voorsprong door een doelpunt van "Timmetje" Matavz. Terwijl Matavz een feestje vierde met de Z-side scandeerde Der Glatze luidkeels "CAMPIONE CAMPIONE, OLEOLEOLE!!!". Dat Ajax inmiddels ook al een voorsprong had genomen nam hij voor lief. De koffie smaakte extra lekker in de pauze……

De tweede helft zakte FC Groningen te ver terug op eigen helft waardoor AZ veel kansen kreeg. Het vertoonde spel van de FC en de magere voorsprong  veroorzaakte veel hartverzakkingen onder de toeschouwers. Bart had zijn zenuwen nauwelijks nog onder contrôle. Bal tegen de lat van Brett Holman en vervolgens wordt Sparv, na een overigens terechte rode kaart, van het veld gestuurd door Blom. Bart besluit iets te doen wat hij nog nooit in zijn leven in een stadion heeft gedaan. Verdomme, denkt Don Pedro, heb ik dat weer. Wordt het spannend en dan moet ik pissen. Al vloekend swaffelt hij de laatste druppel van zijn geslachtsdeel en haast zich naar zijn plek. Eenmaal aangekomen ziet hij Bart als een Boeddhabeeld op zijn plaats zitten. “Wat ben jij nu aan het doen?” vraagt Don Pedro. Bart reageert niet en lijkt in trance. “Ik denk dat `ie een schietgebedje doet”, roepen omstanders. Intussen heeft Matavz voor de tweede keer gescoord en het stadion ontploft. Het is vlak voor tijd en dus mogen we concluderen dat de buit binnen is. Echter, Bart reageert nog steeds niet en blijft zitten in gebedshouding en mompelt wat voor zich uit. Nadat iedereen het stadion heeft verlaten en het stil is kan Pedro de conversatie tussen Bart en God pas meekrijgen…..

Beste God,

Ik weet dat er heel veel arme mensen op deze wereld rondlopen die zich tot U wenden met allerlei verzoeken. U zult het vast druk hebben om al deze zielen aan te moeten horen. Vaak gaat het daarbij om hen beter te maken of eten te schenken. Ook zullen er vaak mensen zijn die om vergiffenis vragen. Ik heb slechts 1 klein verzoekje…maak het elftal van FC Groningen sterker en schenk ons sterspelers waarmee wij kampioen van Nederland kunnen worden. Binnenkort opent de transferwindow en een paar sperspelers zullen erg nodig zijn om het doel te bereiken. Ik spreek uit naam van de gehele Groninger en Drentse bevolking. U kunt ze afleveren in Groningen. Ik dank U in naam van de heilige geest. Amen…….

Der Hanzel

De finale

Het is kwart over acht en irritant hard dringt het geluid van de vele duizenden vuvuzela’s zijn trommelvliezen binnen. Het geluid is wereldwijd inmiddels zowel gehaat als geliefd. Het is alweer veertien dagen geleden dat onze Werderbruder Fuchs een finalekaart won tijdens een radioprogramma. De vraag was niet erg moeilijk en dus was hij blij verrast toen hij aan de lijn mocht blijven hangen. “Jij bent onze 11e beller en dus mag jij er op de 11e juli bij zijn!!!.....”zo klonk de radio dj enthousiast. Een Business-class vlucht, een compleet verzorgd arrangement, met een zitplaats in het pas gebouwde Soccer City Stadion was het gevolg. Voor Fuchs begon een avontuur in de rimboe.

32 Jaar geleden plaatste Oranje zich voor het laatst voor een finale van een wereldcup en uitgerekend deze wedstrijd zal Han getuige zijn van, wellicht, nieuwe voetbalgeschiedenis. Tegen alle verwachtingen in heeft de ploeg zich geplaatst voor de finale. Nadat Oranje moeizaam uit de eerste ronde kwam werden Paraguay en Brazilië met minimale scores aan de kant gezet. In de halve finale werd Engeland een zwaar obstakel. Volledig tegen de verhouding in werd Engeland pas laat in de verlenging geklopt. De wedstrijd liep volledig uit de hand toen Rooney, binnen de zestien, werd neergelegd door Van der Wiel. Niet de Oranje verdediger werd bestraft maar Rooney werd met een rode kaart van het veld gestuurd na een trappende beweging. Heel Nederland smulde van het commentaar van de Engelse pers. The Sun kopte met “Holland, Shame on you!!” en The Times liet haar ongenoegen uitten door de Italiaanse scheidrechter te vergelijken met Mussolini. De strategie van Van Marwijk had succes, Oranje voetbalt op zijn Duits……….

En nu was het dan zover. Fuchs zit met negentigduizend andere knotsgekke Nederlanders en Duitsers in het Soccer City Stadion in Johannesburg. Een kwartier voor de aftrap. Het vreemde is wel dat het gehele stadion gevuld is behalve het vak waar Fuchs in staat. Het lijkt alsof Fuchs een besmettelijke ziekte heeft en daardoor in quarantaine wordt geplaatst. Dit tafereel levert uiteraard veel live beelden op die door de Werderbruders thuis met een enthousiast “DAAR ZIT HAN!! worden ontvangen. Fuchs lijkt echter wat ongemakkelijk in zijn situatie.

De spelers betreden het veld en na een prachtige ceremonie waarin beide volksliederen uitbundig worden meegezongen, fluit de Britse scheidsrechter Howard Webb voor het begin van de wedstrijd. Oranje und die Mannschaft  treden op in de sterkste opstelling, al klagen een aantal spelers over pijntjes. Het toernooi begint zijn tol te eisen. Fuchs voelt de spanning opkomen en heeft spijt dat hij nog niet even naar de wc is gegaan, na 22 eerdere pogingen zijn blaas te legen. Hij houdt zich voor dat hij niet hoeft te plassen maar dat het gewoon de spanning van de wedstrijd is. Als de wedstrijd eenmaal op gang is ebt de spanning vanzelf weg en daarmee de drang om te plassen.

Duitsland begint sterk aan de wedstrijd met 2 goede kansen voor Müller en Klose. Nederland lijkt nerveus en voelt de druk. Spelers beginnen op elkaar te mopperen en het teamgevoel, waar Van Marwijk zo stevig aan heeft gebouwd,  lijkt ver te zoeken. Buiten die kansen van Duitsland is er weinig spektakel in het veld. Steeds vaker wordt de aandacht van de camera’s verlegd naar de ‘melaatse’ die een geheel vak voor zichzelf heeft. Fuchs ziet zichzelf veelvuldig verschijnen op de grote beeldschermen die in het stadion hangen. Hij lijkt te beseffen dat de wereld hem in het vizier heeft, inclusief het thuisfront, en besluit maar eens te zwaaien naar de camera. In huize Rolde, waar de gehele Werderbruderclan zich heeft verzameld, wordt het gezwaai beantwoord met een luid gejuich.

Op dat moment wordt dit gejuich ruig verstoord door een TORRRRR für die Mannschaft!! Een rommelgoal waarbij Schweinsteiger een overtreding maakt op Sneijder maar niet wordt bestraft. Hier profiteert Klose van en schiet de bal in . Dit wordt in eerste instantie nog gepareerd door Stekelenburg maar in de rebound wipt Podolski, al liggend, met zijn dikke teen de bal in het net. Fuchs, normaliter kalm van aard,  reageert hierop met een karatetrap, niet geheel realiserend, dat de camera wederom op hem staat gericht. Het lijkt op de befaamde beweging die eerder door de heer Van Gaal is geïntroduceerd tijdens een CL-finale met Ajax. Deze beweging, en de slow motion ervan, wordt door de gehele Nederlandse natie met gejuich begroet. Het heeft namelijk iets van “er wordt vandaag maar 1 ploeg wereldkampioen en dat zijn zeker niet die Duitsers!!!”. Fuchs besluit zijn voorstelling op te voeren. Elke beweging die hij maakt wordt beantwoord door de uitzinnige oranje menigte. Dit hele tafereel wordt ook door de spelers op het veld opgemerkt en het lijkt hen te motiveren. De spelers gaan beter combineren, worden scherper en feller in de duels. In de 43e minuut volgt de beloning en komt de gelijkmaker van de voet van Robin van Persie. Een voorzet van Robben wordt prachtig ingeschoten. De spelers lopen naar het vak van Fuchs en bedanken hem met een “Afrikaans dansje”.

Fuchs groeit uit tot een ware volksheld!!

In de tweede helft gebeurt er iets onverwachts maar voor onze vriend zeker niet onaangenaam. Het vak dat tot dan toe nog alleen nog maar bestond uit onze nationale held wordt langzamerhand voller. De plaatsen blijken te zijn gereserveerd door een bedrijf die, voor de ogen van miljoenen kijkers, nog een laatste publiciteitsstunt wil uitvoeren. Het vak wordt namelijk gevuld met mooie dames gekleed in schaarse Bavaria jurkjes. De bierbrouwer heeft, in het diepste geheim, een ruimte in het stadion kunnen huren waarin de dames tijdelijk werden ondergebracht. Voordat de organisatie kan ingrijpen hebben de dames zich al verschanst in het stadion. Met Fuchs in hun midden wordt een prachtige voorstelling gegeven. De meiden halen alles uit kast. Op het teken van de ‘ceremonieleidster’ wordt, op één rij, de borsten tevoorschijn gehaald waarop de tekst BAVARIA FUCKS FIFA staat getatoeëerd. Blatter wordt op dat moment al gereanimeerd.

En weer staan de camera’s gericht op Fuchs. Ditmaal omringd door 150 prachtige dames. Fuchs voelt gretige handen om zich heen. Hij ruikt de geur van heerlijke parfum en, belangrijker, heerlijke zachte borsten worden tegen hem aan gedrukt. De meiden worden hitsiger en kunnen zich niet meer beheersen. Ze werpen zich massaal op onze nationale voetbalheld. Op dat moment ontploft het stadion als er wordt gescoord. Het gaat allemaal volledig langs onze bruder heen, de wedstrijd ontgaat hem volledig. Hij heeft andere dingen aan zijn hoofd. Hij wordt stevig “onder handen genomen” door de mooiste vrouwen die Zuid Afrika rijk is. Het voelt alsof hij de hoofdrol speelt in een pornofilm. “Neem me helemaal, playboy!”, “ga door, lekker ding!” gillen de dames uit. Fuchs is in een voetbal-porno-hemel beland. Dit gelooft helemaal niemand thuis.

“Han…..HAN …….hannepannie”, hoorde hij ergens een Bavaria babe op de achtergrond roepen. Het geluid wordt steeds harder en klinkt vertrouwd. “Han, wakker worden, je moet aan het werk” hoort hij haar roepen. “Je bent al een kwartier te laat”…… ”Shit” mompelt Han terug. “Pardon? “Heb ik iets gemist” beantwoordt Marga niet begrijpend de reactie van haar manneke. “Nee jij niet, ik heb iets gemist”….. “verdomme, wie maakte nou dat winnende doelpunt?”

Der Hanzel

Lentekriebels

We schrijven zondag 11 april 2010. Temperatuur is aangenaam. De krokussen en narcissen kleuren de wereld en de knoppen verschijnen aan de (nog) kale takken. Vertaald naar vak JJ…. de vrouwen dragen weer strakke truitjes, het is weer stijve pikken tijd. Kortom, de lente is eindelijk echt losgebarsten!

We bevinden ons in Haren, een boomrijk en ietwat decadent dorp. Een dorp waar de lente overigens het meest tot zijn recht komt. In dit kabouterdorp woont Roderick, een kortgedrongen, pezig mannetje. Nee, Roderick is geen aanverwant van Pinkeltje en slaapt niet met een puntmuts op, maar is een gerespecteerd Inner Circle-lid van de Werderbruders. Het is negen uur als een merel, het diertje staat momenteel nummer 1 in de ‘vogeltjes top 40’, er lustig op los fluit bij het dakkapelletje van Roderick. Slapen lukt dan niet meer en dus besluit Roderick dan maar, geïrriteerd door die lawaaipapegaai, op te staan en de krant van zaterdag door te spitten. ’t Is een heerlijke zondagmorgen, zelfgebakken broodjes, kopje thee, het gezin slaapt nog. Voor Roderick het enige moment om rustig de sportkrant door te nemen. Zijn humeur wordt er niet beter op als hij de voorlopige opstelling tegen Willem II doorneemt.

Iets eerder dan anders fiets Roderick naar het stadion. Gehuld in zijn Werderbruders t-shirt snelt Roderick zich naar de hoofdingang van de Euroborg. Roderick is namelijk samen met andere Bruders uitgenodigd om, ten behoeve van het FC Groningen Journaal dat aandacht wil besteden aan de unieke vriendenclub van de Werderbruders, zichzelf op de gevoelige plaat te laten vastleggen. Als Roderick eenmaal heeft plaatsgenomen op zijn vertrouwde stekkie in vak JJ beginnen de gesprekken, en vooral de voorspellingen, op gang te komen. Jawel, deze horde moet, na de zeperd van vorige week, eenvoudig genomen worden. En het liefst met dubbele cijfers. “Vanmorgen las ik dat Bacuna plaats moet nemen op de bank”… “Terecht, na die wanvertoning van vorige week” wordt zijn opmerking door Don Pedro beantwoordt. “Het hele elftal speelde als een stel bejaarden, behalve Blind, notabene een Ajacied” mengt Aspro zich in het gesprek. “Er moet nodig een snelle en behendige spits bij, Matavz redt het niet in zijn eentje voorin” “Als het middenveld niet sterk genoeg is dan” zo analyseert Roderick, “ staat elke spits op een eilandje”. Nadat de spelers het groene tapijt hebben betreden en de gebruikelijke rituelen hebben uitgevoerd, fluit scheidrechter Nijhuis voor de aftrap. “Deze wedstrijd moet worden gewonnen”, fluistert Roderick in zichzelf en kijkt daarbij naar de lucht alsof hij Onze Lieve Heer om een gunst vraagt. De wedstrijd begint fel en de eerste kaart aan de kant van Willem II valt al in de 8e minuut. Maar daarmee is het hoogtepunt van de wedstrijd tot dusver ook benoemd. Voor beide ploegen staat veel op het spel en verliezen is dodelijk. “We hebben iemand nodig die de ploeg op sleeptouw kan nemen, iemand als Nevland”  reageert Pedro op het vertoonde spel. “Jermain Lens” vult Aron , die ter absentie van Cor mocht plaatsnemen in vak JJ, Pedro aan, “wil weg bij AZ en is een snelle linksbuiten”. “Hij komt niet voor een habbekrats naar Groningen en bovendien is de club alweer in Scandinavië gesignaleerd voor een spits, een zekere Paulinho” is de reactie van Aspro. De eerste helft zit erop met een 0-0 stand waarin Groningen moeizaam op gang komt, maar het laatste kwartier toch een aantal keren gevaarlijk voor het doel van de gasten komt.

De tweede helft begint de FC voortvarender met in de 48e minuut een schot op de paal. Het publiek begint er nu in te geloven en, belangrijker nog, ook de spelers. Van der Laak schopt, na een één-tweetje met Enevoldsen, de bal hard in de touwen. Aerts is kansloos. “Ik ben bang dat Van der Laak met Jans meegaat, net als Matavz en Granqvist” schreeuwt Don Pedro naar Roderick terwijl de supporters nog luidkeels het doelpunt vieren. “Dat zou best eens kunnen, Heerenveen heeft de bezem door de ploeg gehaald” antwoordt Roderick. Wat volgt is een spectaculaire wedstrijd waarin Willem II op eigen helft continue onder druk wordt gezet. Roderick vergelijkt de wedstrijd, in gedachten, met zijn eerste seksuele ervaring. Moeizaam begin maar als je maar lang genoeg doordrukt gaat het steeds soepeler. Vergelijken we de vagina met een oerwoud (bij Roderick hebben we het wel over de jaren zeventig) dan veranderd het oerwoud vanzelf in een overzichtelijk, soepel lopend, drassig moeras. Er volgt 7 minuten voor tijd nog een doelpunt, ditmaal van de voet van Matavz. En wat voor één, voorzet van alweer Enevoldsen gevolgd door een volley. Snoeihard. “Moet je geluk bij hebben” is ook Jans’ commentaar na de wedstrijd.

Roderick, content met de uitslag want de drie punten en play-offs zijn binnen, fietst weer als een blij man naar huis. Onderweg dwalen zijn gedachten af naar de wedstrijd, afgewisseld met zijn eerste seksuele ervaring. Straks lekker met een bord `chinees` op schoot en een biertje naar de samenvattingen kijken. Zijn lente is begonnen……

Der Hanzel

Ron Jans

Het is al een tijdje bekend en er is veel over geschreven. Maar voor die mensen die uit hun winterslaap zijn ontwaakt het volgende: Ron Jans vertrekt per volgend seizoen naar Heerenveen!! Felicitaties en gelukwensen zijn hier op zijn plaats. Waarom? Daarvoor moet je je enigszins verdiepen in de geschiedenis van deze prachtige clubicoon. Dit is mijn verhaal…..

Ron Jans werd op 29 september 1958 geboren in Zwolle. Hij begon zijn voetbal loopbaan bij de amateurclub RKSV in Zwolle. Zijn talent werd ontdekt door de plaatselijke profclub (toen nog) PEC Zwolle. Met deze club promoveerde Jans al snel naar de eredivisie waar hij tot 1982 speelde. Vervolgens verhuisde Jans naar de club die op dat moment zijn hoogtijdagen met spelers als Rob McDonald, Peter Houtman en de broertjes Koeman vierde. Uiteraard gaat het hier om de Groen-Witte Trots van het Noorden. In die periode, op 23 januari 1983 om precies te zijn, scoorde Jans de gelijkmaker (5-5) in de legendarische wedstrijd tegen Ajax. Een kleine quiz, wie werd in dat seizoen topscorer met 15 doelpunten? Kleine hint, hij stond op de nominatie om Ron Jans op te volgen. En laten we ook vooral niet het, even legendarische, UEFA cup duel tegen Atletico Madrid vergeten. Nadat onze FC in Madrid met 2-1 verloor bekerde de FC toch verder nadat het Madrid uitschakelde door met 3-0 te winnen. Ron Jans scoorde daarin in de veertiende minuut het eerste doelpunt. Ron Jans vervolgde zijn carrière buiten de noordelijke poorten bij Roda JC (tot 1987) en Mazda Sport in Japan. Uiteindelijk sloot Ron Jans zijn voetbalcarrière als voetballer wederom in Groningen af, ditmaal bij Veendam.

Dat Ron Jans, behalve een fluwelen traptechniek, ook nog beschikt over een goed stel hersenen bewijst het feit dat Ron, tijdens zijn carrière als profvoetballer, een opleiding aan de lerarenopleiding Ubbo Emmius in Groningen en Leeuwarden volgde. Hij behaalde een bevoegdheid in Duits en Geschiedenis en werd leraar Duits op een middelbare school (het Maartenscollege in Haren). Het voetbal bleef echter trekken, en Jans ging de opleiding voor coach betaald voetbal volgen. Tijdens deze opleiding trainde Jans een aantal amateurclubs uit Assen. In 2002 begon voor Jans het “grote werk” na een jaartje als assistent trainer bij Emmen. Ron Jans volgde Dwight Lodeweges op bij FC Groningen dat destijds, in zowel financieel als sportief opzicht, zwaar weer verkeerde. Samen met directeur Hans Nijland en Henk Veldmate is Groningen gegroeid van degradatiekandidaat naar een vaste bezoeker van het linkerrijtje. En dat laatste geeft recht op een plaats in de play-offs wat uiteindelijk geresulteerd heeft in tweemaal Europees voetbal. Dat Ron Jans ons als voetbalstad op de kaart heeft gezet, daarover is geen twijfel mogelijk. Ron Jans beschikt over kwaliteiten die hem zo gelieft hebben gemaakt in Groningen, of moet ik eigenlijk zeggen in geheel Nederland…. Hij neemt zijn spelers in bescherming en schept duidelijkheid, is altijd correct tegenover de pers en geeft daarbij een realistische kijk op de wedstrijd. Moet ik verder gaan? Jawel, zelfs tegen de meest zelfingenomen collega’s valt Ron Jans niet uit, is respectvol zonder onderdanig te zijn. En als zijn middelvinger, na een zoveelste misser van de arbiter even op gaat staan, is Ron uiteraard niet te beroerd om tegenover de pers zichzelf tot de orde te roepen. Ron is een gevoelsmens waarbij het grote verdienen niet voorop staat. Hij prefereert een veelzijdig leven waarin voetbal niet het alleenrecht heeft. Ron is, in tegenstelling tot zijn spelers, intelligent en stippelt zijn carrière zorgvuldig uit.

Dat Ron nu heeft gekozen voor Heerenveen, onze noordelijke rivaal, is daarom een logische keuze. Dat deze switch veel beroering veroorzaakt onder de supporters is een feit en mag door de hoofdrolspeler worden gezien als een compliment. Het is goed voor zijn ontwikkeling om een nieuwe uitdaging aan te gaan en Heerenveen is daarbij een uitstekende keuze en zeker geen ongelukkige. En ja, Ron Jans heeft in een interview aangegeven niet naar Heerenveen te gaan, uit respect voor de supporters. Maar laten we eerlijk zijn, zeggen we allemaal wel niet eens iets zonder dat we daar op terug zijn gekomen? Onze rivaliteit met Heerenveen is niet (meer) te vergelijken met die van Vitesse vs NEC of Ajax vs Feyenoord. De onderlinge krachtsverhouding tussen beide clubs is de laatste jaren miniem te noemen, zodat van enige afgunst geen sprake (meer) kan zijn. En daar komt bij, en daarover moeten we eerlijk zijn, heeft de FC erg veel geleerd van de organisatie binnen BVO Heerenveen. Dat onze westerburen Ron Jans inlijven mogen we dan ook als een compliment in ontvangst nemen. Dit geeft alleen maar aan dat we als club serieus worden genomen.

Hiermee is genoeg gezegd over de overgang. De vraag is hoe we Ron Jans een plaatsje moeten geven binnen de club. Kunnen we Ron Jans plaatsen in het rijtje Jan van Dijk, Martin Koeman, Tonnie van Leeuwen en de rasechte “Oosterparker” Piet Fransen? Moeten we tribunes naar deze clubiconen vernoemen? Een standbeeld wellicht? Wat mij betreft wel. We mogen onze helden wel iets meer op een voetstuk plaatsen. Zeker Ron Jans. Ook in dat opzicht kunnen we leren van Heerenveen…...

Ron, het ga je goed!

Der Hanzel

Pride of the North

Op het moment dat ik tussen de Werderbruders in vak JJ de opstelling van onze gasten uit Den Haag op het scorebord bekijk, glijden mijn gedachten af naar komende vrijdag. Dan ga ik namelijk, met mijn grote trots en tevens Werderbruders Juniorclublid Aron, naar het Weserstadion. Onze Grun-Weisse collega’s in Duitsland….. Terwijl de spelers van onze FC en ADO, tijdens de ‘Jump’ van Van Halen, het onbegaanbare maar heilige gras van onze groene kathedraal betreden neem ik alvast een voorproefje op mijn avontuur in Bremen. Na anderhalf uur rijden, gecombineerd met  talloze dialogen over voetbal (over sex praat `ie nog niet met zijn vader), arriveren we rond 6 uur bij het Weserstadion in Bremen. Terwijl ik de auto bij het stadion parkeer zie ik Aron met een brede glimlach naar het stadion kijken. “Ja jongen, indrukwekkend he?”  Waarop Aron zegt “Ja hoor, maar hebben ze hier toch wel braadworsten met curry, papa?” Lichtelijk geïrriteerd na deze vraag begeef ik mij naar het meldpunt waar ik straks met “bruderlijke” trots onze vlag in ontvangst mag nemen en verdere instructies hoop te krijgen. Toch enigszins gespannen, mein deutsch ist namelijk nieg so koet, zelfs niet na 9 maanden diensttijd in Seedorf (enkele kilometers van Bremen). Daar bleef mijn Duits beperkt tot wat primaire zinnetjes die je als soldaat nodig had om de plaatselijke schonen in te palmen…du bist ja sehr heups, sollen wie boenzen? ….

Intussen zijn we in de Euroborg de rust ingegaan met een 0-0 stand, nadat de ene na de andere kans van de FC om zeep is geholpen. Glatze vraagt of ik een beetje naar vrijdag uikijk en voegt er aan toe hoe jammer hij het vindt dat hij verstek moet laten gaan. “Ik moet nog zoveel voorbereiden op het feest, ik kan echt niet, hoe graag ik ook wil….”    “Ach Glatze, je wordt maar één keer 50, een goede reden om er niet bij te zijn”, zeg ik met enig leedvermaak.

Terug naar het Weserstadion waar Aron en ik klaar staan om met onze vlag en samen met 500 andere fanclub vertegenwoordigers het veld te betreden als een eerbetoon aan het 111-jarig bestaan van Werder. Aron wordt aangesproken door Alfred uit Bremen. Alfred is al 30 jaar trouw fan van Werder.  Met veel bewondering vertelt Alfred dat hij een groot liefhebber van het Nederlandse voetbal is. Hij memoreert daarbij aan die ene “prachtige” wedstrijd tussen de beide grootmachten. “Unsere  Gert  und Keizer Franz gegen ihre manschafft”.  “Das war suuuuper”. Aron kijkt mij vragend aan “Gert en Frans Keizer?...waar spelen die gasten nu, papa?”

In de 55ste minuut word ik wakker geschud door een doelpunt van Bacuna. “Mooi voor die jongen, goed voor zijn zelfvertrouwen” hoor ik achter mij roepen. “Ja inderdaad, hij blonk de laatste tijd niet echt uit”, voegt Glatze daar aan toe.  Vijf minuten na het doelpunten mogen we alweer staan. Dit keer niet voor een tweede treffer maar omdat de Z side het wil. En uiteraard doen we dat met veel (club)liefde….Sta op!!!...voor FC GRONINGEN!!!

Intussen, 200 km verderop, is het zover. Het langverwachte moment is aangebroken. Zo’n veertigduizend uitzinnige fans gaan uit hun dak terwijl wij het veld opstappen. Even fantaseer ik dat de enige ben voor wie ze juichen. Ik ben namelijk de nieuwe spits. Op het laatste moment van Real Madrid losgeweekt en Werders laatste hoop op een kampioenschap. Even voel ik mij een Messi(as) totdat ene Fritz mij bruut ontwaakt en vraagt waar onze fanclub vandaan komt.” Aus Groningen “ antwoord ik ietwat geïrriteerd. “Groningen? Liegt in den Niederlanden?” Enthousiast vertelt Fritz dat hij ooit een Nederlands meisje tijdens een vakantie heeft ontmoet. Met glimmende oogjes verteld hij over zijn sexuele avonturen met onze landgenoot. “Wie sagen Sie das in Holland? Lekker noiken?” “NEU-KEN”, corrigeer ik hem. Van Aron krijg ik intussen een por in mijn zij. De ereronde is indrukwekkend. De aanmoediging van het publiek is overweldigend. Het publiek lijkt een oceaan van vlaggen. Het geluid is oorverdovend. Ik stel mij voor hoe het voor een tegenstander moet zijn om in deze arena tegen 11 spelers en 40.000 fans te moeten spelen. Kansloos!! Je staat al met 2-0 achter terwijl er nog geen bal is aangeraakt. Hertha verliest de wedstrijd dan ook met 3-0. Werder is the Pride of the North!

Het contrast is groot met onze ‘Pride’. Inmiddels is er 85 minuten gespeeld en Groningen staat nog steeds met 1-0 voor. ADO is niet bij machte om langszij te komen en voor de FC is het voldoende. De drie punten zijn binnen en dat is het belangrijkste…….                                                                            

Maar natuurlijk is dat niet het belangrijkste!!! Want waar is die club gebleven die altijd pressie speelt met een uitzinnig publiek. Waar is die club waar elke tegenstander met knikkende knieën naartoe gaat. Waar is de Euroborg die door een ieder als een onneembare vesting wordt beschouwd. Waar zijn die supporters die vanaf de eerste minuut tot aan het laatste fluitsignaal de spelers toeschreeuwen, uitfoeteren en toejuichen….…..die zitten in vak JJ.

Alvast gefeliciteerd Glatze en Don Pedro. ….fifty Years old en still looking good!!

Der Hanzel 

2010......

Het jaar waarin het lijkt dat de crisis voorbij is maar waarin we nog een flinke dip te verduren krijgen. Het jaar waarin we verwachten veel gouden medailles op de olympische spelen binnen te zullen halen maar waarin “titelgrossier” Sven Kramer twee keer valt en 1 keer , geblesseerd door de val, tweede wordt op de 10 km. Het jaar waarin we hopen dat Nederland eindelijk eens wereldkampioen wordt maar Kameroen in de finale tegen Duitsland, tot ieders verrassing, met de titel aan de haal gaat. Het jaar waarin we hopen dat onze FC weer mee gaat doen in de playoffs maar ternauwernood aan degradatie ontsnapt. Maar…ook een jaar waarin weer veel wordt geanalyseerd, gescholden, gelachen, gebaald en hopelijk veel wordt gejuicht door de Werderbruders in vak JJ.

En nu we het toch over onze plaatselijk helden hebben, laten we even de personele bezetting doornemen. Op dit moment bivakkeert de FC in Portugal met als nieuwelingen Daley Blind en Theo Lucius. Daley Blind werd binnen Ajax als supertalent bestempeld. Maar laten we daar niet teveel waarde aan hechten. Bijna iedere pupil binnen De Toekomst wordt op die wijze op de markt gezet. Toch mogen we blij zijn met Daley. Een jonge hond met enorme ambities die achterin op meerdere plekken inzetbaar is. Theo, daarentegen, mag een verassing genoemd worden gezien het feit dat hij al als ‘afgeschreven’ werd beschouwd door de meeste clubs (en pers). Toch lijkt het geen onlogische keuze. Het feit dat velen hem zien als ‘afgeschreven’ zal hem ongetwijfeld  prikkelen  en aanzetten tot een 150 % inzet. Daarbij is Groningen zijn laatste kans. Theo heeft in Portugal tijdens een vriendschappelijk duel met onze aartsrivaal Ajax laten zien dat hij tot aan het randje wil gaan en zo nu en dan afgeremd moest worden door Ron Jans. Daarnaast mogen we ook niet vergeten dat deze jongen best wel een aardig balletje kan trappen, inzicht heeft, en door zijn ervaring een leider achterin kan zijn. Kortom. we kunnen dit seizoen wel wat vuurwerk van hem verwachten. En dan bedoel ik niet zijn nevenactiviteit in het verleden. Alhoewel, dat laatste is nog niet zo’n gekke gedachte gezien het feit dat de Fanatics allerlei sfeeracties boycotten. Afijn, we zullen zien of het een aanwinst is of een ‘tweede Meerdink’.

Laten we in ieder geval hopen dat  deze spelers het gemis van onze balkunstenaar Garcia zullen compenseren. Garcia Garcia? Die gozer die je bijna een hele wedstrijd niet ziet. Die verantwoordelijk is voor het ontstaan van het woord “balverlies”? Welk gemis bedoel je? Jazeker, de jongen die al onderweg was naar Vitesse om een handtekening te zetten maar op het laatste moment koos voor een hoger plan. De balkunstenaar die met een prachtige beweging de tegenstander eenvoudig op een zijspoor kon zetten. Een speler waar je voor naar het stadion komt. En eerlijk is eerlijk, het heeft hem ook niet echt meegezeten. Veel blessures en weinig krediet van de trainer. Slecht voor je zelfvertrouwen. Garcia, het ga je goed bij VVV. Behalve tegen ons want we hebben hier nog wel onze grenzen als het om onze FC gaat…..

De komende wedstrijd tegen onze westerburen wordt cruciaal voor beide teams. Wie verliest zit in de hoek waar de klappen vallen en de winnaar staat voor de poort van het linker rijtje en mag ruiken aan de playoffs. Een gelijkspel lijkt dus voor de hand te liggen.

Een korte voorschouwing?

Groningen zet druk vanaf de eerste minuut, creëert kansen maar scoort niet. De stemmig in vak JJ? De nervositeit neemt toe. De voetbalwetten schrijven namelijk voor dat als je zelf niet scoort je bijna altijd een tegentreffer incasseert. Cor steekt daarom nog maar even een “rustgevend” sigaartje op. Een enorme kans ontstaat in de 33e minuut als Matavz plotseling vrij komt te staan tegenover de keeper. Hij schramt de bal slechts waardoor een doeltrap rest.  Het publiek neemt weer morrend plaats. “Verdomme!! Tegen Heracles schoot ie hem in dezelfde positie met gemak in” bromt Vliekkos. Tot aan de rust blijft de brilstand op het scorebord en beide ploegen hebben laten weten niet te willen verliezen.In de tweede helft zet Groningen druk, heeft veelbalbezit, zonder echt gevaarlijk te zijn. Heerenveen dringt niet echt aan en lijkt vrede te hebben met een puntje na die zware bekerwedstrijd tegen PSV. En dan gebeurd het onvermijdelijke. De snelle Roy Beerens wordt in buitenspelpositie aangespeeld door Grindheim “de verschrikkelijke” en omzeilt Luciano. De bal rolt langzaam in het doel. Alle protesten ten spijt, de arbiter is onverbiddelijk en wijst naar de middenstip. Een lawine aan scheldwoorden in vak JJ barst los. De gozer voor ons gooit zijn gehele ranzige woordenschat, die hij waarschijnlijk jarenlang zorgvuldig heeft opgebouwd, over de glazen reling voor hem. Dusdanig gecombineerd met speeksel dat we vermoeden dat de toeschouwers op de eerste ring verbaasd omhoog hebben moeten kijken waar die natte sneeuw nu vandaan komt terwijl de lucht volledig blauw is. Hij dreigt bijna naar beneden te klimmen als Grindheim 5 minuten later nog eens provocerend een overtreding uitlokt. Nog 6 minuten te gaan en we geloven er niet meer in. De meeste toeschouwers verlaten de Groene Hel. “Het zijn een stel mietjes bij elkaar, voortdurend zijn ze geblesseerd, hebben al en buikgriep als ze een paar dagen in Portugal zitten”. “Laat Ron Jans gelijk maar oprotten!!” “Hij kan het team niet meer scherp krijgen” Normaal gesproken zijn Roderick en Pedro het nooit eens over voetbal maar dit vinden ze beide bagger. Maar dan….in blessuretijd….na een één-twee met nieuweling Tim Sparv scoort Matavz met een prachtige lob en klinkt het volkslied verpakt in een Rooie Rinus en Pé Daalemmer melodie. Grindheim ligt op het veld als een verslagen gladiator en Groningen viert het punt als een overwinning. De toon voor de tweede helft van het seizoen is gezet.

We hebben er zin in dit jaar......

Der Hanzel